Bien qu'il fût devenu aveugle à trois ans, Petrus Pontanus n'acquit pas moins, grâce à son ardeur pour l'étude, une grande instruction, s'adonna à l'enseignement dans diverses villes de Flandre, puis se rendit vers 1500 à Paris, où il ouvrit une école, professa avec succès les humanités et se maria.
Œuvres
L'«aveugle de Bruges», comme on l'avait surnommé, composa de nombreux ouvrages:
Opera poetica, 1507
Eclogae X, Paris, 1513
Grammaticae artis isagoge, Paris, 1514
Ars versificatoria, Paris, 1520
Liber figurarum tam oratoribus quam poetis vel grammaticis necessariarum, Paris, 1524
Sanctorum Bertini et Aldomari vita.
De obitu pietissimi comitis Philippi (sur Philippe le Beau, mort en 1506)
De Sunamitis querimonia, Paris, 1507.
De abitu et reditu pacis carmen, Paris, J. Badius,
Pro impetranda pace oratio, gedicht, Paris,
Incomparanda Genoveseum quam tutellarem totius Gallie dominam inficiari nemo potest, poème, Paris, 1512.
Lucani Pharsalia cum adnotatione, Paris, 1512.
Decem ecgloge hecatostiche ad ill. Carolum Flandriae comitem, Paris, 1513.
Prima grammaticae artis isagoge, Paris, 1514.
Grammaticae artis prima pars, Paris, 1514
Grammaticae artis secunda pars, Paris, 1515.
Felix praesagitio de invictissimo Gallorum duo Francisco duct. Angolimensi, Paris, vers 1515
Carmen extemporaneum de consecratione...Francorum régis Francisci primi, Paris, 1515
Duplex grammaticae artis isagoge, Paris, 1516.
Apologia in eos qui pleraque divini sacrificii vocabula et sensa perperam usurpant, Paris, 1516
Ars versificatoria simul et accentuaria, Paris, 1520
Liber figurarum, Paris, 1521
Invectivum carmen adversus discipulos et magistros, Paris
De certatione Bacchi et Tethios
Salutifera confessionis eruditio, Paris
Paroemiarum gallico et latino sermone contextarum, Paris,