| Mesonychia Status: Uitgestorven, als fossiel bekend Fossiel voorkomen: Vroeg-Paleoceen tot Oligoceen | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mesonyx | ||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||
| ||||||||||
| Orde | ||||||||||
| Mesonychia Van Valen, 1966 | ||||||||||
| ||||||||||
De Mesonychia (verouderde naam: Acreodi) vormen een groep uitgestorven carnivore hoefdieren. De benaming Mesonychia staat voor 'middelklauw'. Veelal hadden ze een wolfachtig uiterlijk, maar waren ze niet aan wolven verwant.
De eerste mesonychiërs kwamen al voor in het vroege Paleoceen, maar hun aantallen namen sterk af tijdens het Eoceen. Een laatste genus van mesonychiërs, Mongolestes, stierf uit in het Oligoceen. Vroeger werd Andrewsarchus, misschien het grootste carnivore landzoogdier ooit, als mesonychiër beschouwd, maar de classificatie van dit dier blijft een twistpunt.
Paleontologen zagen de mesonychiërs lang als de voorouders van de walvisachtigen op basis van overeenkomsten in de rangschikking van de beenderen aan de basis van de schedel en in het gebit. Tegenwoordig deelt men de walvissen in onder de Cetartiodactyla, omdat uit DNA-onderzoek is gebleken dat deze dieren dichter bij de nijlpaarden staan. Ook is er bewijs gevonden uit fossiele enkelbeenderen dat deze theorie ondersteunt.