Adalolf

Adalolf of Æthelwulf (ca. 893/899 – 933) was een zoon van Boudewijn II van Vlaanderen en Ælfthryth van Wessex.

Bij het overlijden van Boudewijn (918) werd deze in Vlaanderen opgevolgd door Arnulf I van Vlaanderen; het graafschap Boulogne werd toegekend aan Adalolf. Hij verkreeg ook de voogdij over de abdij van Sint-Bertinus, een kerkelijke enclave ten oosten van zijn gebied.

In 924 onderhandelde Adalolf namens Hugo de Grote een huwelijk met Eadhild, een halfzus van koning Æthelstan van Engeland. Samen met zijn broer Arnulf nam Adalolf deel aan verschillende confrontaties tussen de West-Frankische adel en Rollo. Daarom plunderde Rollo het graafschap Boulogne in 925.

Adalolf overleed op 13 november 933. Volgens de overlevering werd hij vermoord door zijn zwijnenhoeder. Hij werd begraven in de Sint-Pietersabdij (Gent). Boulogne werd overgenomen door zijn broer Arnulf, die ook de suzereiniteit over de naburige graafschappen Ternois en Montreuil verwierf. Pas in 965, na de dood van Arnulf I, kon een zoon van Adelolf Boulogne terugwinnen.

Nakomelingen

Bekende kinderen van Adadolf waren:

• Een onbekende zoon († 962), die de rechten van zijn overleden vader en broer opeiste maar sneuvelde tegen Arnulf I.
• Arnulf II († 971), kortstondig graaf van Boulogne.
• Boudewijn († 973), een buitenechtelijke zoon van Adalolf. Na de dood van Arnulf I werd hij regent van Vlaanderen voor de minderjarige Arnulf II, hier maakte hij gebruik van om zich de Kortrijkgouw toe te eigenen.

Voorouders