Adrian Carambula

Adrian Carambula
Carambula bij de WK in Hamburg (2019)
Carambula bij de WK in Hamburg (2019)
Persoonlijke informatie
Naam Adrian Ignacio
Carambula Raurich
Geboortedatum 16 maart 1988
Geboorteplaats Montevideo
Nationaliteit Vlag van Uruguay Uruguay
Vlag van Italië Italië
Lengte 183 cm
Sportieve informatie
Discipline beachvolleybal
Olympische Spelen 2016, 2020, 2024
Portaal  Portaalicoon   Sport

Adrian Ignacio Carambula Raurich (Montevideo, 16 maart 1988) is een in Uruguay geboren beachvolleybaltrainer en voor Italië uitkomende oud-speler. Hij speelde tussen 2015 en 2024 meer dan tachtig internationale wedstrijden. Als speler nam hij driemaal deel aan de Olympische Spelen en won hij een zilveren medaille bij de Europese kampioenschappen.

Carambula staat bekend om zijn kenmerkende opslag (de 'sky ball') waarbij hij de bal met een hoge boog over het net serveert.

Carrière

2007 tot en met 2017

Carambula groeide op in Uruguay en verhuisde op zijn dertiende met zijn ouders naar Florida. Daar begon hij als zestienjarige met beachvolleybal. Van 2007 tot en met 2014 was hij met verschillende partners actief in de AVP Tour. In 2009 en 2010 won hij vier toernooien bij de Amerikaanse juniorencompetitie. In 2013 en 2014 speelde hij twee seizoenen met Stafford Slick. Het duo kwam bij elf toernooien tot drie derde plaatsen (Santa Barbara, Atlantic City en Huntington Beach). Vanwege zijn Italiaanse grootmoeder mocht Carambula ook voor Italië uitkomen en in 2015 vormde hij een team met Alex Ranghieri – met wie hij drie seizoenen zou spelen. Het tweetal nam in het eerste jaar deel aan zeven toernooien in de FIVB World Tour. Ze behaalden daarbij onder meer een derde en vierde plaats bij de Major-toernooien van respectievelijk Poreč en Gstaad. Daarnaast wonnen ze een zilveren medaille bij de Europese kampioenschappen in Klagenfurt achter de Letten Aleksandrs Samoilovs en Jānis Šmēdiņš.

Het seizoen daarop waren ze bij veertien reguliere FIVB-toernooien goed voor dertien toptienklasseringen. Ze boekten overwinningen in Antalya en Doha en eindigden als vierde in Vitória en Sotsji. Bij de Olympische Spelen in Rio de Janeiro bereikten ze Carambula en Ranghieri de achtste finale waar ze werden uitgeschakeld door hun landgenoten Daniele Lupo en Paolo Nicolai. Het duo sloot het seizoen af met een negende plaats bij de World Tour Finals in Toronto. In 2017 deden ze mee aan vijf reguliere internationale toernooien waarbij ze niet verder kwamen dan een negende plaats in Rio. Bij de EK in Jūrmala verloren ze in de kwartfinale van het Belgische duo Dries Koekelkoren en Tom Van Walle. Bij de wereldkampioenschappen in Wenen werden ze in de zestiende finale uitgeschakeld door de Amerikanen Nick Lucena en Phil Dalhausser. Na afloop van het seizoen gingen Carambula en Ranghieri uit elkaar.

2018 tot en met 2024

In 2018 partnerde Carambula met Pasquale Gabriele; het tweetal kwam in actie op zeven toernooien in de mondiale competitie. Vervolgens vormde hij van 2019 tot en met 2022 een team met Enrico Rossi. Het eerste jaar namen ze deel aan zeven reguliere toernooien in de World Tour met onder meer een tweede plaats in Sydney en een vierde plaats in Xiamen als resultaat. Bij de WK in Hamburg bereikten ze de kwartfinale die verloren werd van de latere wereldkampioenen Oleg Stojanovski en Vjatsjeslav Krasilnikov. Bij de EK in Moskou moesten ze in de achtste finale opgeven vanwege een blessure en bij de seizoensfinale in Rome eindigden ze als negende. Eind 2019 speelden ze nog een toernooi in Chetumal voordat de rest van het seizoen werd gestaakt vanwege de coronapandemie. In 2020 deed met Carambula met Jakob Windisch mee aan de EK in Jūrmala waar ze in de achtste finale werden uitgeschakeld door de Noren Mathias Berntsen en Hendrik Mol.

In 2021 speelden Carambula en Rossi in aanloop naar de Spelen vijf internationale wedstrijden waarbij ze tot drie vierde plaatsen kwamen (tweemaal Cancun en Sotsji) en een keer als vijfde eindigden (Cancun). Bij de Olympische Spelen in Tokio strandde het duo na drie nederlagen in de groepsfase. Met Gianluca Dal Corso deed hij verder mee aan de EK in Wenen waar Samoilovs en Šmēdiņš in de tussenronde te sterk waren. Carambula en Rossi sloten het seizoen af met een zevende plaats bij de Finals in Cagliari. Het jaar daarop waren ze actief op negen toernooien in de Beach Pro Tour – de opvolger van de World Tour. Ze behaalden daarbij een vierde plaats in Kuşadası en eindigden vier keer als vijfde (Rosarito, Espinho, Agadir en Dubai). Bij de WK in eigen land gingen ze als groepswinnaar door naar de zestiende finale waar ze werden uitgeschakeld door de Chileense neven Esteban en Marco Grimalt. Bij de EK in München verloren ze in de achtste finale van Pablo Herrera en Adrián Gavira uit Spanje. Eind 2022 keerde Carambula terug aan de zijde van Ranghieri. Het duo behaalde een tweede en derde plaats in Torquay en sloot het seizoen af met een vijfde plaats bij de seizoensfinale in Doha.

In 2023 namen Carambula en Ranghieri deel aan acht Elite16-toernooien. In Doha en Montreal wonnen ze brons en in Tepic, Ostrava en Gstaad bereikten ze ook de kwartfinales. Bij de EK in Wenen verloren ze in de achtste finale van het Nederlandse tweetal Matthew Immers en Steven van de Velde. Bij de WK in Mexico werden ze in de achtste finale uitgeschakeld door de Amerikanen Miles Partain en Andy Benesh. Ze sloten het jaar af met een negende plaats bij de Finals in Doha. Het seizoen daarop kwam het duo bij zes toernooien in de Beach Pro Tour niet verder dan twee negende plaatsen (Guadalajara en Ermland-Mazurië). In Parijs deden Carambula en Ranghieri mee aan de Olympische Spelen. Na twee nederlagen en een overwinning strandde het duo in de groepsfase. Na afloop van het seizoen beëindigde Carambula zijn carrière als beachvolleybalspeler en ging hij aan de slag als trainer van het Noorse duo Anders Mol en Christian Sørum.

Palmares

Kampioenschappen
FIVB World Tour
Beach Pro Tour