Alberto Bovone

Alberto Bovone
Kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk
Wapen kardinaal
Rang kardinaal-diaken
Titeldiakonie Ognissanti in Via Appia Nuova
Geboortedatum 11 juni 1922
Geboorteplaats Vlag van Italië (1861-1946) Frugarolo, Koninkrijk Italië
Overlijdensdatum 17 april 1998
Overlijdensplaats Vlag van Italië (1946-2003) Rome, Italië
Creatie
Gecreëerd door Paus Johannes Paulus II
Consistorie 21 februari 1998
Kerkelijke carrière
1945-1984 priester
1973-1984 ondersecretaris van de Congregatie voor de Geloofsleer
1984-1998 titulair aartsbisschop van Caesarea in Numidia
1984-1995 secretaris van de Congregatie voor de Geloofsleer
1995-1998 prefect van de Congregatie voor de Heilig- en Zaligsprekingsprocessen
1998 kardinaal-diaken
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Alberto Bovone (Frugarolo, 11 juni 1922 – Rome, 17 april 1998) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Katholieke Kerk.

Biografie

Bovone bezocht het seminarie van Alessandria in Turijn. Hij werd op 26 mei 1945 priester gewijd en promoveerde vervolgens aan het Angelicum in het canoniek recht. Hij trad in 1951 in dienst bij de Romeinse Curie, als medewerker bij de Congregatie voor het Concilie. In 1971 werd hij ondersecretaris van de Congregatie voor de Geloofsleer. Op 5 april 1984 benoemde paus Johannes Paulus II hem tot titulair aartsbisschop van Caesarea in Numidia en tot secretaris van de Congregatie voor de Geloofsleer. Hij ontving zijn bisschopswijding uit handen van de prefect van deze congregatie, Joseph kardinaal Ratzinger, de latere paus Benedictus XVI. Samen met Ratzinger schreef hij een verhandeling over de Bevrijdingstheologie Hij was een van de hoofdauteurs van de instructie Donum Vitae, die de Congregatie in 1987 uitvaardigde.

In 1995 werd hij benoemd tot pro-prefect van de Congregatie voor de Heilig- en Zaligsprekingsprocessen. Tijdens het consistorie van 21 februari 1998 werd hij kardinaal gecreëerd. De Ognissanti in Via Appia Nuova werd zijn titeldiakonie.

Twee maanden na zijn creatie overleed hij. Paus Johannes Paulus II ging zelf voor in de Requiemmis die in de Sint-Pietersbasiliek werd gehouden en prees onder andere het grote gevoel voor humor van kardinaal Bovone.

Zie ook

Bronnen

Zie de categorie Alberto Bovone van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.