Alexander Carnegie Kirk

Alexander C. Kirk

Alexander Carnegie Kirk (16 juli 1830, Barry Angus - 5 oktober 1892, Glasgow) was een Schotse ingenieur die in de negentiende eeuw bekend werd door verschillende belangrijke uitvindingen in de scheepsbouw-, koel- en olieschalie-industrie.

Kirk haalde zijn theoretische diploma aan de Universiteit van Edinburgh en deed een technische opleiding in de scheepsbouwfabrieken van Robert Napier and Sons.

Familie

Alexander Carnegie Kirk was de oudste zoon van John Kirk en Christian Guthrie-Carnegie. Zijn jongere broer was de natuuronderzoeker John Kirk. Kirk trouwde in 1869 in Croydon met Ada Waller. Zij kregen daarna samen zes kinderen.

Carrière

Kirk's oplossing

In 1850 begon Kirk aan een vijfjarige stage bij Robert Napier and Sons. Na 11 jaar - in 1861 - werd hij hoofdtekenaar bij 'Maudslay, Sons and Field' in Londen; hier bleef hij uiteindelijk nog geen jaar. Later in 1861 werd hij technisch manager bij James Young. Zij waren werkzaam in de schalieolie-industrie. Tijdens zijn dienstverband ontwikkelde hij een retort voor de olieschalie en een koeltechnologie waarbij ether gewonnen werd. Dit laatste was bedoeld om productieproblemen als gevolg van de zomerse hitte, op te lossen. In 1865 werd hij directielid van James Aitken and Company, een motorenfabriek in Glasgow. In 1870 werd hij benoemd tot manager van de John C. Elder-fabriek.

In 1877 keerde hij weer terug naar zijn eerste werkgever, Robert Napier and Sons, waar hij deze keer als senior partner aan het werk ging. Zijn stoommachines met drievoudige expansie, die hij ontwierp voor het stoomschip Propontis, waren niet succesvol. Zijn latere ontwerpen waren succesvoller. Met name het ontwerp voor het stoomschip Aberdeen, wordt gezien als een technologische doorbraak. Het brandstofverbruik, steenkool, lag aanzienlijk lager dan bij oudere stoommachines op schepen. Dit maakte het mogelijk om bij een gelijke hoeveelheid steenkool veel verder te varen of bij een gelijke afstand minder steenkool mee te nemen. Dit laatste had als groot voordeel dat er meer lading kon worden meegenomen.

Kirk ontwikkelde een luchtkoelmachine die aanzienlijk betrouwbaarder en efficiënter was dan eerdere ontwerpen. In de volgende twee decennia was dit de standaard voor vriesmachines op koel- en vriesschepen. Het effende de weg voor de ontwikkeling van de langeafstandhandel in diepvriesvlees uit Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Amerika.

Op 5 oktober 1892 overleed hij in Glasgow. Hij was 62 jaar oud.

Professionele aanstellingen

Kirk was van 1887 tot 1889 de voorzitter van de Institution of Engineers and Shipbuilders in Schotland.

Eerbewijzen

In 2020 kreeg Kirk een plek in de Scottish Engineering Hall of Fame.

Noten

  1. 1 2 (en) Peter L. Payne (2006). Studies in Scottish Business History. Taylor & Francis, p. 278. ISBN 9780415381642.
  2. 1 2 3 (en) Arthur J. Maginnis (1900). The Atlantic ferry: its ships, men, and working. Whittaker & co., 216–218. Kirk 1830 Atlantic ferry.
  3. ↑ (en) Kirk, Alexander Carnegie. Oxford Dictionary of National Biography (25 februari 2008). Geraadpleegd op 31 maart 2013.
  4. ↑ (en) Alexander Carnegie Kirk. Gracesguide.co.uk (29 juni 2012). Geraadpleegd op 31 maart 2013.
  5. ↑ (en) A. J. Wallis-Tayler (2008). Refrigeration, Cold Storage and Ice-Making – A Practical Treatise on the Art and Science of Refrigeration. Reprinted by READ BOOKS, p. 459. ISBN 978-1-4437-3213-0.
  6. 1 2 3 (en) Alexander Carnegie Kirk. Scottish Engineering Hall of Fame (2012). Geraadpleegd op 19 februari 2022.