Ton Rottier

Ton Rottier, tweede van rechts, in 1962. In het midden koningin Juliana.

Antoine Cyrille Julien (Ton) Rottier (Sint Jansteen, 13 maart 1910 – Heerlen, 10 november 1992) was een Nederlands bestuurder en econoom. Hij was tussen 1962 en 1973 president-directeur van de Nederlandse Staatsmijnen, later Koninklijke DSM NV. Rottier was in die hoedanigheid nauw betrokken bij de sluiting van de mijnen. Eerder was hij werkzaam voor financieel-economische zaken bij de Staatsmijnen.

Rottier was sinds 1936 in dienst van de Staatsmijnen en vertrok daar in 1973 nadat de laatste Limburgse kolenmijn was gesloten. Hij werd daarna actief in de voorbereidingscommissie die de vestiging voorbereidde van de Rijksuniversiteit Limburg, thans Universiteit Maastricht. In 1976 werd hij vicevoorzitter van het eerste college van bestuur van de nieuwe universiteit, waarin ook Sjeng Tans (voorzitter) en Harmen Tiddens (rector magnificus) zitting hadden.

Rottier studeerde aan de Katholieke Hogeschool Tilburg en kreeg aan diezelfde hogeschool in 1967 een eredoctoraat in de economische wetenschappen. Hij kreeg de onderscheidingen van commandeur in de Orde van Oranje-Nassau, ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en werd ereburger van de gemeente Heerlen. Tevens ontving hij de erepenning van de provincie Limburg.

In de avond van 10 november 1992 overleed Rottier na een kort verblijf in het voormalige De Weverziekenhuis op 82-jarige leeftijd te Heerlen. Hij ligt begraven op de begraafplaats aan de Imstenraderweg in diezelfde plaats.