In de wiskunde is een asymptoot van een functie of de grafiek ervan de lijn of een kromme waartoe de grafiek van die functie willekeurig dicht nadert als het argument een limiet nadert. Plus en min oneindig kunnen het argument van de limiet zijn. Asymptoot is uit het Grieks afgeleid: ἀσύμπτωτος, asumptōtos dat letterlijk niet samenvallen betekent. De genoemde definitie sluit samenvallen overigens niet uit. Asymptoten worden vaak gebruikt als hulpmiddel bij het tekenen van grafieken.

De belangrijkste asymptoten zijn lijnen. Er zijn daarbij drie gevallen mogelijk:
Merk op dat de horizontale asymptoot in deze definitie een bijzonder geval is van de schuine asymptoot, waarbij .
Verticale asymptoten komen voor indien de kromme aan minstens een van beide kanten rond het punt naar oneindig gaat. Als men zich beperkt tot asymptoten aan functies, dan kan deze voorwaarde als volgt worden geformuleerd: de rechte is een verticale asymptoot van , indien voldaan is aan:
of

Er is sprake van een horizontale asymptoot als de kromme voor steeds grotere en/of kleinere -waarden, ongeveer evenwijdig gaat lopen aan de -as. Als dit het geval is op een hoogte , dan is dit de vergelijking van de asymptoot. Dit kan met limieten worden genoteerd:
of
In het eerste geval is er een horizontale asymptoot langs de positieve -as, in het tweede geval is deze langs de negatieve -as. Indien beide limieten bestaan, heeft de functie twee asymptoten die samenvallen in het geval dat .
De schuine asymptoot is een lijn met vergelijking . Deze lijn is een asymptoot van indien:
of
Voor de parameters en geldt:
en

Indien de functie een rationale functie (een breuk van veeltermen) is, kunnen de asymptoten systematisch worden gevonden. Beschouwen we twee veeltermen en , zonder gemeenschappelijke nulpunten. We kunnen de staartdeling uitvoeren zodat we een veelterm verkrijgen en een rest waarvan de graad kleiner is dan die van . We schrijven dus:
Men kan dan de volgende conclusies trekken in verband met de aanwezigheid van asymptoten:

Zoals beschreven in de inleiding, hoeven asymptoten niet noodzakelijk rechten te zijn. Een willekeurige kromme kan in het algemeen ook asymptoten hebben die zelf niet lineair zijn. Zo is een asymptotische kromme van
We illustreren dit met een ander voorbeeld, beschouw de functie:
Door de vierkantswortel en de noemer is enkel gedefinieerd voor positieve getallen. Aangezien:
zal voor het gedrag van voor grote waarden van quasi volledig zijn bepaald door de vierkantswortel.
Men kan dan ook als een asymptotische curve zien van , in figuur 4 aangeduid in het blauw.
Bovendien heeft door de aanwezigheid van de term ook weer de -as als verticale asymptoot, aangeduid in het groen.
