De BT-serie was een groep lichte tanks die ontwikkeld zijn door de Sovjet-Unie tussen 1932 en 1941. Ze konden snelheden bereiken van 100km/u (BT-2) en waren licht bepantserd (maximum van 22mm pantser bij de BT-7M)
BT-3 - hetzelfde als de BT-2, maar met maten van het het metriek stelsel;
BT-4 - variant met twee geschutskoepels (een met kanon en de ander met machinegeweer) een rondere romp en kleine veranderingen aan de ophanging, 3 prototypes;
KBT-7 - commandovoertuig met een kazemat geschutskoepel en een machinegeweer;
BT-7A - een lichte artillerie variant met 76,2mm-houwitser en een machinegeweer op de achterkant van de geschutskoepel, 155 geproduceerd;
OP-7 - een vlammenwerper variant, met benzinetanks aan de buitenkant, alleen prototype;
TT-BT-7 - een afstand bestuurbare teletank;
BT-SW - Nauwelijks iets bekend van dit voertuig, lijkt op een hybride van een BT-5 en een T-34/76 model 1940, onbekend of hij is geproduceerd;
BT-SW-2 Cherepakha ("schildpad") - een prototype met dikker pantser, gebaseerd op de BT-7 of T-46;
BT-7M of BT-8 - met een V-2 dieselmotor en drie DT machinegeweren: één parallel aan het kanon, één op de achterkant van de geschutskoepel (bal gemonteerd) en één op het dak;
A-20 - een prototype voor een opvolger, maar verloor het van de A-32;
A-32 - een prototype voor een opvolger, die resulteerde in de T-34.