Bar’am (Hebreeuws: בַּרְעָם, Arabisch: برعم) is een kibboets gelegen aan weg 899, enkele kilometers van ruines van het plaatsje (Kafr) Biram in het noorden van Israël, dicht tegen de grens met Libanon.
Bar’am (Hebreeuws: בַּרְעָם, Arabisch: برعم) is een kibboets gelegen aan weg 899, enkele kilometers van ruines van het plaatsje (Kafr) Biram in het noorden van Israël, dicht tegen de grens met Libanon.
Er was eens een Joodse nederzetting, Kfar Bar’am, waarvan de ruïnes van twee synagogen, mogelijk uit de derde eeuw n.Chr., nog te zien zijn. De best bewaarde synagoge is de grootste van de twee, en restanten van een kleinere synagoge liggen een paar honderd meter ten noordoosten hiervan. In 1905 werden enkele opgravingen uitgevoerd door de archeologen Kohl en Wartzinger. In latere jaren werden de ruïnes door archeologen geconserveerd en werd de site ondergebracht bij de organisatie van Nationale Parken. Bar’am wordt niet genoemd in Joodse bronnen, maar reizigers uit de middeleeuwen berichten wel over de twee synagogen.
Van een van de twee andere portalen zij opgemerkt, dat in de basis van een raam, in het Aramees, de tekst Banahu Elazar bar Yodan (‘de bouwer is Elazar ben Yodan’) is gegraveerd. De ruïnes van de kleine synagoge zijn beschreven door een Brits onderzoeksteam in 1865. Bij de voorkant van de synagoge stond een bijgebouw rustend op zes pilaren, wat ongewoon was. De bovenbalk droeg de inscriptie (vertaald in het Engels) Peace in this place and all of Israël, Ysef Halevi ben Levi made this lintel. Maybe there be a blessing on his deeds. Peace. Deze balk bevindt zich thans in het Louvre in Parijs.
Na de Arabische overheersing was Bar'am of Kafr Bir'im van ongeveer 1800 tot 1948 een dorp waar rond de duizend Aramees Maronitische christenen en Melkieten woonden. In de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 werden zij door het Israëlische defensieleger (IDF) gedwongen te vertrekken met de belofte dat ze na twee weken mochten terugkeren. Tot op heden is het hen om politieke redenen niet toegestaan terug te keren. Zij hebben inmiddels een groepering opgericht die jaarlijks kampeert te midden van kerk en ruïnes van Kafr Bir'im. Zij hopen eens het dorp weer te kunnen gaan bevolken. De Israëlische organisatie Zochrot steunt hen om deze droom te verwezenlijken.
Ook de Palestijnse melkitische emeritus patriarch Elias Chacour moest met zijn ouders en hun gezin uit het dorp vertrekken.
Niet ver van deze archeologische plaats werd in juni 1949 door leden van de Palmach de kibboets Baram gesticht. In 2004 namen voor het eerst een aantal kibboetsniks deel aan bovengenoemd jaarlijks kamp.
Baram was de laatste kibboets die in 1997 afscheid nam van het gemeenschappelijke opvoedingssysteem voor kinderen, dat ooit typisch was voor kibboetsen. Het leven in Baram draait om landbouw en toerisme, met name rond de nabijgelegen oude synagogen en ruïnes. De kibboets heeft een van de grootste vrijwilligersprogramma's.
Bar'am is een van de populairste kibboetsen voor vrijwilligers. Vrijwilligers komen onder meer uit Zuid-Afrika, Denemarken, Zweden, de VS, Japan, Zuid-Korea, Canada, Groot-Brittannië, Brazilië, Colombia, Ecuador, Mexico en Birma.
In 2004 startte Zochrot een initiatief waarbij inwoners van Bar'am en ontheemden van Kafr Bir'im werden gekoppeld om de mogelijkheden voor terugkeer en samenleven in kaart te brengen.
In 2006, tijdens de Tweede Libanonoorlog, werd de kibboets aangevallen door Hezbollah-strijders, zwaar gebombardeerd en bestookt met raketten, waardoor de landbouwvelden beschadigd raakten. De kibboets ligt op korte afstand van de Libanese grens, en de Hezbollah-vlag is vanuit de kibboets te zien.
Tijdens het conflict tussen Hamas en Israël in 2023 richtte Hezbollah zich op gemeenschappen aan de noordelijke Israëlische grens, waardoor evacuatie noodzakelijk bleek.
De economie van kibboets Bar'am draait om de landbouw. Bar'am herbergt namelijk talloze boomgaarden waar diverse soorten fruit worden verbouwd en geoogst, waaronder appels, peren, nectarines, pruimen, kiwi's en Chinese kruisbessen. De velden worden bewerkt door vrijwilligers die op de kibboets wonen en afkomstig zijn vanuit vele landen. De kibboets heeft ook een verpakkingsfabriek, waar het fruit wordt gesorteerd, verpakt en in koelhuizen bewaard totdat het naar markten in heel Israël wordt vervoerd. Andere gewassen zijn maïs, pinda's en zonnebloempitten. Daarnaast heeft de kibboets vijvers voor viskweek. De kibboets bezit ook land dat wordt bebouwd met katoen in de Hula-vallei, vlakbij Ne'ot Mordehai.
De kibboets heeft ook een fabriek die kunststoffen voor medische doeleinden produceert.