Bergstorting

De bergstorting van Elm in Zwitserland in 1881.
Gevolgen van de bergstorting van Randa in Zwitserland in 1991, gefotografeerd in 2008.

Een bergstorting is een type aardverschuiving waarbij een stuk berg instort, als gevolg van ondermijning van de helling door rivieren, als gevolg van inwendige breuken in de berg die door een beving tot de storting leiden. Die inwendige breuken zijn ontstaan door het schuren van de gletsjers die tijdens een ijstijd het hele dal vulden. Na het smelten van ijs valt de steun weg en hierdoor wordt de bergwand kwetsbaar. Menselijke mijnbouw kan ook de oorzaak zijn, zoals bij de bergstorting van Elm.

Bergstortingen kondigen zich vaak aan door scheuren en verschuivingen. In Oostenrijk bewaken medewerkers van de Wildbach und Verbauungsdienst de toestand van de bergen (controlewandelingen, GPS, enz.).

Voorbeelden

Zie de categorie Sturzstrom van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.