| Bert Gevaert | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboren | 7 juni 1978 Brugge | |
| Beroep | onderwijzer, schrijver, klassiek filoloog | |
Bert Gevaert (Brugge, 7 juni 1978) is een Belgische leerkracht klassieke talen in het Sint-Lodewijkscollege te Brugge en stads-en museumgids in diezelfde stad. Hij is doctor in de taal- en letterkunde Grieks en Latijn. Naast zijn carrière in het onderwijs is hij actief als auteur, onderzoeker, spreker, reisbegeleider en docent voor Davidsfonds Cultuurreizen en Davidsfonds Academie. Verder is hij instructeur bij de Brugse schermgilde 'de Hallebardiers'. In zijn onderzoek en lezingen legt hij de nadruk op disability studies, krijgskunst, Romeinse, middeleeuwse en napoleontische (mentaliteits)geschiedenis. Bert Gevaert is redactiesecretaris van het tijdschrift Kleio en sinds 2010 voorzitter van de alumnivereniging Classici Lovanienses.
Na het afronden van de richting Grieks-Latijn in het Sint-Lodewijkscollege te Brugge, begon Gevaert in 1996 met de studies klassieke talen aan de KU Leuven. In 2000 studeerde hij af met de masterthesis: Tussen medelijden en spot: de houding van de antieke mens tegenover personen met een mentale handicap. De keuze voor dit onderwerp was ingegeven door een jarenlange inzet als monitor voor personen met een mentale handicap bij Bloemenstad. In 2001 behaalde Gevaert de graad van kandidaat (thans bachelor) in de godsdienstwetenschappen-godgeleerdheid en in datzelfde jaar beëindigde hij ook zijn academische lerarenopleiding. Na een jaar interimjobs in het onderwijs begon hij in 2002 als leerkracht klassieke talen en godsdienst in het Sint-Lodewijkscollege te Brugge. Vanaf 2007 werd Gevaert stadsgids in zijn geboortestad Brugge, waarbij hij een eindwerk schreef (en wandeling uitwerkte) over de moord op graaf Karel de Goede in 1127.
In 2013 behaalde Gevaert de titel doctor in de taal en letterkunde: Latijn en Grieks onder begeleiding van zijn promotor prof. dr. Christian Laes. De titel van zijn proefschrift luidde Parcere personis, dicere de vitiis? Deformitas in de epigrammen van Marcus Valerius Martialis. In dit doctoraat worden hedendaagse theorieën uit de disability studies toegepast op de epigrammen van de Romeinse auteur Martialis (40-104 n. Chr.), die ogenschijnlijk de spot drijft met personen met een fysieke of mentale beperking. Na het verdedigen van zijn doctoraat was Gevaert een vijftal jaar actief als wetenschappelijk medewerker aan de KU Leuven bij de onderzoeksgroep Latijnse literatuur.
In 2016 verscheen Gevaerts eerste boek Te wapen! Europa’s vergeten krijgskunsten (14de-17de eeuw) dat door Davidsfonds werd uitgegeven in samenwerking met Amsterdam University Press. Vanaf dan volgden regelmatig publicaties en bijhorende lezingen. Enkele van deze lezingen zijn als reeks of cursus uitgewerkt voor onder andere de Davidsfonds Academie.