Biografie
Carvalho groeide op in een middenklassebuurt in het zuiden van Rio de Janeiro.
Jeugd in Rio de Janeiro
Haar vader was een advocaat en een linkse politieke activist, die werd gearresteerd na de militaire staatsgreep van 1964. Carvalho luisterde naar carnavalsmuziek en naar Braziliaanse artiesten als Dorival Caymmi, Elizeth Cardoso en Noel Rosa. Ze leerde gitaar spelen en studeerde muziektheorie op de muziekschool. Haar vader nam haar mee naar de sambascholen in de arme delen van het noorden van Rio, zodat ze daar naar samba kon luisteren tijdens de repetities. Carvalho trad als kind al op in radioprogramma's op lokale radiozenders.
Begin muzikale loopbaan
In de jaren 1960 begon ze haar muzikale loopbaan. Ze trad solo op en met enkele bands, en bracht in 1965 haar debuutsingle uit. In de jaren 1960 zong ze bossanova (hiertoe geïnspireerd door João Gilberto) en MPB.
In 1968 werd ze derde bij het Internationale Songfestival van Brazilië (Festival Internacional da Canção) met het lied Andança. Dit bracht haar landelijke bekendheid. In 1969 bracht ze haar debuutalbum Andança uit. De titelsong van dat album werd sindsdien gecoverd door onder andere Maria Bethânia, Elis Regina, Joyce Moreno en Nana Caymmi.
Overstap naar samba
Vanaf begin jaren 1970, en vanaf haar tweede album, ging Carvalho zich op samba richten. Ze bracht albums uit met materiaal van bijna vergeten songwriters als Nelson Sargento, Cartola, Nelson Cavaquinho en Guilherme de Brito, die hierdoor weer aandacht kregen. Carvalho verkocht in de jaren 1970 honderdduizenden platen en scoorde diverse hits. Eind jaren 1970 ging ze zich ook bezighouden met de sambastijl pagode.
Carvalho's succes als vrouwelijke sambamusicus en -songwriter was niet vanzelfsprekend toen ze hier mee begon. Ze had aanvankelijk te maken met een machocultuur en met traditionele rolpatronen.
Persoonlijk
Carvalho trouwde in 1979 met de profvoetballer Édson Cegonha.
Successen en ontvangst
Carvalho verkocht in haar loopbaan honderdduizenden platen, won diverse gouden en platina albums en scoorde een groot aantal hits in Brazilië.
Ze stond op het podium met onder meer Caetano Veloso, Carlinhos Brown, Gilberto Gil, Daniela Mercury.
Ze gaf optredens op andere Montreux Jazz Festival, Olympia Parijs en Carnegie Hall.
Carvalho werd de peetmoeder van de samba genoemd, omdat ze generaties samba-artiesten en -songwriters onder de aandacht bracht bij een breder publiek. Ze gaf zo meer bekendheid aan onder meer Zeca Pagodinho, Nelson Cavaquinho, Arlindo Cruz, Jorge Aragão, Fundo de Quintal en Guilherme de Brito.
Carvalho ontdekte veel talent zelf in de buurten van Rio waar ze regelmatig op bezoek ging. Ze werkte ook veel met sambascholen, met name de sambaschool van Mangueira in Rio, waar ze lid van was.
Muziekstijl en thematiek
Carvalho vertolkte vooral samba, en ook bossanova, MPB, forró, jazz en protestliederen. Ze werkte met de traditionele, ritmische, Afro-Braziliaanse sambastijlen, maar ook met meer mainstream ballads en samba-canção.
De liedjes van Carvalho konden zowel uitbundig en opgewekt zijn, als weemoedig of nostalgisch.
Haar zangstem werd omschreven als een hese, rokerige altstem.
Carvalho werd vaak begeleid door cavaquinho, gitaar, percussie en achtergrondkoor. Ze introduceerde daarnaast minder gebruikelijke instrumenten in de samba, zoals de banjo, de hand-repique en de tantã.
Carvalho zong liefdesliedjes, odes aan de samba, en songs over maatschappelijke thema's zoals armoede en mensenrechten. Samba wordt vaak geassocieerd met feest en carnaval, maar Carvalho benadrukte de sociale en politieke betekenis en oorsprong van het genre: als muziek van verzet en als muziek van zwarte, vaak arme vrijgemaakte slaven.
.jpg)
Brazilië
