Bobby Wellins
Levensloop
Wellins werd geboren in Glasgow in een muzikale familie – zijn vader was een Schotse jazzmuzikant met Poolse wortels. Hij begon op jonge leeftijd klarinet te spelen, later overstappend naar tenorsaxofoon. In de jaren 1950 werkte hij in dansorkesten en trad hij op met verschillende Britse jazzformaties.
Zijn doorbraak kwam begin jaren 1960 toen hij ging samenwerken met pianist Stan Tracey. Het duo nam in 1965 het baanbrekende album Under Milk Wood op, geïnspireerd door het gelijknamige radiostuk van Dylan Thomas. Wellins’ solo op het nummer “Starless and Bible Black” wordt algemeen beschouwd als een van de hoogtepunten van de Britse jazz.
Latere carrière
Na persoonlijke problemen en een periode van relatieve stilte in de jaren 1970 keerde Wellins terug in de jaren 1980 met hernieuwd succes. Hij werkte met musici als Spike Wells, Jim Mullen en Don Weller, en bleef actief tot op hoge leeftijd.
Zijn latere opnames, zoals Birds of Brazil (1989) en The Satin Album (1997), tonen zijn lyrische benadering en diepgang als improvisator.
Stijl
Bobby Wellins stond bekend om zijn warme toon, melodische improvisaties en zijn vermogen om emotie subtiel over te brengen. Zijn spel werd vaak omschreven als introspectief en poëtisch, met invloeden van zowel bebop als Europese lyriek.
Overlijden
Wellins overleed op 27 oktober 2016 in Haywards Heath, Engeland, op 80-jarige leeftijd.
Discografie (selectie)
- Under Milk Wood (met Stan Tracey, 1965)
- Birds of Brazil (1989)
- The Satin Album (1997)
- Time Gentlemen, Please (2015)
