Biografie
Moctar werd in 1980 geboren in Tidene, een nomadische Toearegnederzetting.
De Toeareg zijn een nomadenvolk met een leefgebied in met name Niger, Mali, Algerije en Libië. De Toeareg hadden meermalen conflicten met nationale regeringen over zaken als landbezit en autonomie. Moctar moest diverse malen vluchten vanwege politiek geweld. Hij verbleef in Algerije, Libië, Mali en Burkina Faso en leefde een deel van zijn jeugd in vluchtelingenkampen.
In Algerije leerde Moctar gitaar spelen. Hij luisterde veel naar gitaristen als Jimi Hendrix, Mark Knopfler (Dire Straits) en Ali Farka Touré. Ook ging hij in de leer bij Toeareg meestergitarist Haja Bebe. Hij kreeg in die tijd (als jong bandlid) de bijnaam Bambino (Italiaans voor kleine jongen), later werd dit Bombino.
Moctar keerde later terug naar Niger, hij speelde er in Agadez in diverse bands. In 2006 ging hij met de band Tidawt op tour naar de Verenigde Staten. Daar nam hij met Tim Ries, Mick Jagger en Charlie Watts een nieuwe versie op van Hey Negrita van de Rolling Stones.
Toearegbands als Tinariwen worden wel gezien de muzikale vleugel van de opstand van de Toeareg. De regering van Niger probeerde de muziek van de Toeareg daarom te onderdrukken en te verbieden. Dit maakte het spelen van gitaar tot een daad van rebellie en protest. In 2007 werden twee van Moctar's bandleden (vermoedelijk) geëxecuteerd door het leger van Niger, reden voor Moctar om te vluchten naar Burkina Faso.
Documentairemaker Ron Wyman, die opnamen van Moctar had gehoord, spoorde Moctar hier op voor een documentaire die hij wilde maken (Agadez: the Music and the Rebellion, 2010). Wyman hielp Moctar vervolgens met de financiering van zijn album Agadez. Met dit album behaalde Moctar de toppositie van de iTunes wereldmuziekchart.
In 2013 bracht Moctar het album Nomad uit. Dit album werd opgenomen in Nashville en geproduceerd door Dan Auerbach (Black Keys). Nomad stond 4 weken in de Nederlandse album top 100 en bereikte de 70e plek. Nomad stond in België 10 weken in de albumlijst en bereikte daar de 71e plek.
Zijn volgende album Azel werd geproduceerd door David Longstreth (Dirty Projectors, FourFiveSeconds). Azel stond 6 weken in de Belgische albumlijst en bereikte de 92e plek.
Bombino's album Sahel werd geproduceerd door David Wrench (die eerder produceerde voor Frank Ocean, Caribou, David Byrne en Goldfrapp).
Bombino gaf optredens op festivals als SXSW, Newport Folk Festival, WOMAD, Lowlands, Best Kept Secret, Into the Great Wide Open, Amsterdam Roots, Pukkelpop, Gent Jazz, Cactusfestival en Sfinks.
Ook nam hij sessies op voor NPR's Tiny Desk en voor Vrije Geluiden.
Muziekstijl
De muziek van Bombino wordt omschreven als toearegrock of woestijnblues. Hij combineert Toearegmuziek met invloeden van Amerikaanse rock, rock 'n'roll en (Delta)blues. Ook reggae is een invloed in zijn muziek.
Zijn muziek wordt daarnaast omschreven als psychedelisch, bezwerend, hypnotiserend, betoverend en meditatief.
Belangrijke inspiratiebronnen voor zijn gitaarstijl zijn onder meer Jimi Hendrix, Mark Knopfler, John Lee Hooker, Santana en de Toeareg gitaristen Ibrahim Ag Alhabib (Tinariwen) en Haja Bebe.
Thematiek
Moctar schrijft over zowel persoonlijke als politieke onderwerpen. Onderwerpen in zijn liedjes zijn de woestijn, de situatie van het Toearegvolk, het dreigende verlies van culturele Toeareg-tradities, de veerkracht van de Toeareg, liefde, heimwee en hartzeer. Ook roept hij in zijn teksten op tot eenheid onder de Toeareg.
Hij zingt in de Toearegtaal Tamashek.
Niger
.jpg)