Bosch is een Brabants dialect dat in 's-Hertogenbosch gesproken wordt.
Taalkundig wordt het dialect ingedeeld bij het Meierijs; omdat het echter niet zo representatief is voor de dialecten uit de Meierij, delen de samenstellers van het Woordenboek van de Brabantse Dialecten het in bij het Maaslands.
Omdat 's-Hertogenbosch van oudsher een handelsstad is, is het dialect sterk beïnvloed door het Standaardnederlands, Frans en Duits. Zo kan het voorkomen, dat in de ene wijk nog veel Bosch wordt gesproken, maar in een andere wijk nauwelijks. Dit is terug te voeren op het gegeven dat 's-Hertogenbosch een forensenstad is geworden.
Een kenmerk van het Bosch is dat de woorden vrij kort worden geschreven en uitgesproken. (Bijvoorbeeld taofel voor tafel)
In tegenstelling tot het Standaardnederlands maakt het Bosch grammaticaal onderscheid tussen mannelijke en vrouwelijke woorden. Bijvoorbeeld bij "vent" (mannelijk) en "tafel" (vrouwelijk) wordt in het Nederlands "een vent" en "een tafel" gezegd. In het Bosch is dit "un vent" en "unne toafel". Hetzelfde onderscheid wordt gezien bij "mijn" als "mun" of "munne".
Aangezien 's-Hertogenbosch vroeger een soldatenstad was, kent het Bosch Franse leenwoorden.
Kenmerken van de uitspraken van de letters :