| Bruno Letort | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 10 maart 1963 | |||
| Geboorteplaats | Vichy | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Beroep(en) | radioproducent, componist | |||
| Genre(s) | eigentijdse klassieke muziek | |||
| ||||
| Bruno Letort | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 10 maart 1963 | |||
| Geboorteplaats | Vichy | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Beroep(en) | radioproducent, componist | |||
| Genre(s) | eigentijdse klassieke muziek | |||
| ||||
Als gitarist en componist publiceerde hij in het begin van de jaren ‘80 een albumreeks op de grens van jazz en rock. Hij werkt samen met verschillende musici uit het jazz- en improvisatiemilieu, zoals Manu Katché, Noël Akchoté, Richard Galliano, Claude Barthélemy, André Ceccarelli, Jean-Paul Céléa, Didier Malherbe, Wally Badarou en Jean-Claude Petit.
Zijn catalogus bevat meerdere composities op geschreven teksten:
Hij haalt zijn inspiratie van overal, wat blijkt uit Fables électroniques (2001), dat elektronische of concrete geluiden vermengt met die van een symfonisch concert. In 2004 neemt hij een nieuw werk op, E(a)st, geïnspireerd op zijn talrijke reizen naar Oost-Europa. In datzelfde jaar wordt hij componist in residentie van het nationaal orkest van Wit-Rusland. Bruno Letort heeft zich altijd interdisciplinair opgesteld. Hiervan getuigen de talrijke werken, die hij componeerde voor theater, cinema, dans (met de choreografen Marie-Jo Fagianelli in 1997 en Juliette Vitte in 2004-2006 voor La Femme penchée, Le Passeur en Portraits), video en scenografie. Sterk verbonden met het duo uit de stripwereld, Benoît Peeters en François Schuiten, realiseert hij in 1999 het multimediaspektakel L’Affaire Désombres, creatie in het kader van het 38e Festival Rugissants te Grenoble.
In 2000 stichtte hij voor Radio France het label Signature, waarbij zeer diverse artiesten als Pierre Henry, Lee Ranaldo, Fred Frith, Bumcello, Hector Zazou, Elliott Sharp, Franck Vigroux, Noël Akchoté, Jean-Luc Godard, Luc Ferrari, Christian Fennesz, Mika Vainio, Christian Zanési, Dominique Grimaldi, Renaud Pion, Henry Fourès, Beñat Achiary, … hun muziek opnemen.
In 2005 schrijft hij voor de opera van Minsk een compositie voor symfonisch en elektronisch orkest (met Jean-Michel Hervé en Röm) voor de stomme film uit 1912, 20000 Leagues Under the Sea, van Stuart Patton. Zijn samenwerking met François Schuiten brengt hem in 2005 in Japan, waar hij de muziek schrijft voor het Belgisch paviljoen tijdens de wereldtentoonstelling van Aïchi. In Brussel schrijft hij muziek voor de expositie gewijd aan de Trans-Siberische spoorlijn tijdens het festival Europalia van 2006. Datzelfde jaar componeert hij zowel Poussière de voyages voor het duo Arnaud Thorette - Johan Farjot, verschenen bij Accord-Universal, als het Requiem pour Tchernobyl, in opdracht van de Franse minister van Buitenlandse Zaken om de twintigste verjaardag van de catastrofe in Tchernobyl te herdenken. Dit werk werd uitgevoerd door het koor en het nationaal orkest van Wit-Rusland in juni 2006 te Minsk onder leiding van Andrei Galanov.
Het daarop volgend jaar creëert Letort Lignes samen met het ensemble Musiques Nouvelles onder leiding van Jean-Paul Dessy (naar een eponymische roman van Ryû Murakami). Het werk wordt gecreëerd voor Les Nuits Botanique in Brussel in samenwerking met Denis Deprez (tekeningen) en Yuki Kawamura (video). In 2008 componeert hij de muziek voor de film van Benoît Peeters, ter ere van het 35-jarig bestaan van het Internationaal Stripfestival van Angoulême.
In 2008 is hij verantwoordelijk voor de artistieke directie van de muziek van Coraline, een tekenfilm van Henry Selick, opgenomen in Boedapest en Parijs. In 2009 schrijft hij de muziek voor de film Au fond des bois van Benoît Jacquot. In de herfst van 2008 begint hij te schrijven aan een muzikale komedie Sakurajima, le cabaret du bout du monde op het livret van Boris Bergman.
In mei 2009 werkt hij samen met Schuiten & Peeters aan een scenische versie van Souvenirs de l'éternel présent. Vervolgens componeert hij een ‘six mains’ suite (met Dominique Grimaldi en Frédéric Sicart) voor buzzer, bas, drum, elektronica en orkest als hommage voor de film Buffet froid van Bertrand Blier.
Parallel met zijn activiteiten als componist, is hij producer op France Musique, radiozender waar hij sinds 1995 de uitzending Tapage nocturne heeft, gewijd aan inventieve muziek (elektroakoestiek, ars-acustica, minimalistische muziek, experimentele rock, etc.). In augustus 2009 schrijft hij het radiodrama La presque véritable épopée de l'étherophone, wat het romantisch verhaal vertelt van Leon Theremin, voorvader van de geluidssynthese. Vervolgens schrijft hij in 2010 La Ville murée, radiosciencefiction met Jacques Roehrich en Johan Farjot op piano. In 2011 buigt Bruno Letort zich over de correspondentie van de reis van Arthur Rimbaud en creëert voor de gelegenheid een “hörspiel”, Semelles de vent gedoopt, voor de Deutschlandradio Kultur Berlin en voor Les Passagers de la nuit, uitzending van France Culture.
In 2013 wordt hij artistiek directeur van het hedendaags muziekfestival Ars Musica te Brussel en componeert hij muziek voor Trainworld (treinmuseum in Brussel) op een scenografie van François schuiten. Het is met deze laatste en met Benoît Peeters dat hij momenteel La Frontière invisible voorbereidt voor les Bouffes du Nord in 2014. In december 2013 ontvangt hij de prijs voor beste filmmuziek op het Internationaal Animatie Filmfestival van Moskou (FAAF).
Lignes, ¡Éditions! / Harmonia Mundi (DVD)
