| Karpatenklokje | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||||
| Campanula carpatica Jacq. (1770) | ||||||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||||||
 Karpatenklokje op Wikispecies | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Karpatenklokje of Karpatisch klokje (Campanula carpatica) is een plantensoort uit de klokjesfamilie (Campanulaceae).
Karpatenklokje is een vaste, kruidachtige plant. De soort draagt blauwe, witte of violette bloemen, waarbij zelfbestuiving kan optreden. De bloeiperiode loopt van juli tot september. De bladeren zijn behaard.
Karpatenklokje groeit in stenige milieus. Het gaat om voedselarme, licht basische, luchtige grond met een goede waterafvoer en voldoende vocht. Van nature treedt ze op in rotsvegetatie. In stedelijke gebieden komt de soort ook verwilderend voor, vooral langs muurvoeten.
De soort wordt bestoven door bijen, vliegen, vlinders en kevers.
Enkele cultivars en variëteit:
Zowel de bladeren als de bloemen kunnen zowel rauw als gekookt gegeten worden.
Het natuurlijke verspreidingsgebied van karpatenklokje omvat (zoals de botanische naam al suggereert) de Karpaten. In België en Nederland komt de plant ook verwilderd voor: af en toe worden er ontsnapte exemplaren waargenomen.
· 
· 
