Een carbon copy (cc of in het Engels CC) is van oorsprong een doorslag op papier van een met de hand geschreven of machinaal vervaardigde tekst of figuur (letterlijk carbonkopie). Door gebruik te maken van carbonpapier bij schrijven, tekenen of typen op een vel papier ontstaat tegelijk een kopie op een onderliggend tweede vel papier. In het digitale tijdperk wordt de term gebruikt voor een afdruk (een kopie) van een e-mailbericht. Een variant hierop is de blind carbon copy (bcc of in het Engels BCC), waarbij de geadresseerde het e-mailadres van de afzender niet ziet.
In een kantooromgeving worden cc'tjes vaak gebruikt om partijen die niet direct iets met de mailconversatie te maken hebben op de hoogte te houden. Bijvoorbeeld twee medewerkers die de baas cc'en over de voortgang van het project.
Een bcc wordt vaak gebruikt als de ontvanger niet mag of hoeft te weten dat het mailtje ook naar de bcc-geadresseerde is toegestuurd. Een advocaat kan bijvoorbeeld namens de cliƫnt (die een cc krijgt) een e-mail sturen naar de tegenpartij, maar ook een bcc sturen naar de rechtsbijstandverzekering. De tegenpartij heeft er immers niets mee te maken wie de juridische bijstand betaalt. Die wetenschap kan zelfs averechts werken als de tegenpartij een inschatting kan maken van wanneer die financiering stopt.