Caroline Lamarche

Caroline Lamarche
	Caroline Lamarche tussen het riet (Marie-Françoise Plissart, 2012)
Persoonsgegevens
Geboortedatum	Luik, 3 maart 1955
Geboorteplaats	Luik
Geboorteland	België
Opleiding en beroep
Beroep	auteur
Werken
Genre(s)	Roman, novelle, toneeltekst
Uitgeverij(en)	Vleugels
Erkenning en lidmaatschap
Lid van	Academie Royale de Langue et de littérature Françaises
Prijzen en onderscheidingen	Rosselprijs (1996), Prix Goncourt de la nouvelle (2019), Commandeur in de Kroonorde (2024), honorary citizen of Liège (2023), Prix Pierre Mac Orlan (2025), ADELF European Literary Prize (2017)
Links
	Dbnl-profiel
	(en) IMDb-profiel
	Website
Portaal	Literatuur

Caroline Lamarche, geboren Marie Lamarche, (Luik, 3 maart 1955) is een Belgische (Franstalige) schrijfster.

Lamarche bracht haar kindertijd door in Noord-Spanje en haar jeugd in de regio Parijs. Na een opleiding als romaniste gaf ze les in Luik en in Nigeria. Ze woont tegenwoordig in Vlaams-Brabant.

Ze is de auteur van romans, van gedichten (Entre-deux / Twee vrouwen van twee kanten, een tweetalige, dubbele bundel geschreven met de Vlaamse schrijfster Hilde Keteleer), van korte verhalen, radiohoorspelen, toneelteksten en van een jeugdboek.

In haar boeken beschrijft ze relaties tussen mensen dikwijls in termen van pijn en genot, van offer en verlossing. Ze put daarbij vooral uit haar eigen leven.

In 2014 werd Lamarche verkozen tot lid van de Académie royale de langue et de littérature françaises de Belgique.

Op 24 mei 2024 werd ze benoemd tot Commandeur in de Kroonorde.

Werk

Le Jour du chien, Minuit, 1996 (Prix Victor-Rossel). Nederlandse vertaling: De dag van de hond. Vertaald door Rokus Hofstede. Uitgeverij Van Oorschot, Amsterdam, 1999. 94p. ISBN 90-282-5061-1
La nuit l'après-midi, Minuit, 1998. Nederlandse vertaling: Nacht op klaarlichte dag. Vertaald door Katelijne De Vuyst. Uitgeverij Vleugels, Bleiswijk, 2021. 67p. ISBN 978-94-93186-44-6
J'ai cent ans, korte verhalen, Le Serpent à Plumes, 1999
L'ours, Gallimard, 2000
Lettres du pays froid, Gallimard, 2003
Entre-deux / Twee vrouwen van twee kanten, samen met Hilde Keteleer (gedichten, tweetalig). Ed. Le Fram, 2003. 138p. ISBN 9782930330129
Stad van letters, (tweetalig). Nederlandse vertaling Hilde Keteleer. Beeldmateriaal: Clotilde Olyff. Uitgeverij ABC 2004, Antwerpen, 2005. 27p. ISBN 90-77362-38-X
Carnets d'une soumise de province, Folio Gallimard, 2004
Karl et Lola, Gallimard, 2007
La Barbière, Illustraties Charlotte Mollet. Les Impressions Nouvelles, Bruxelles, 2007
La Chienne de Naha, Gallimard, 2012
Mira, Les Impressions Nouvelles, Bruxelles, 2013. Nederlandse vertaling: Mira (roman). Vertaald door Katelijne De Vuyst. Uitgeverij Vleugels, Bleiswijk, 2025. 120p. ISBN 978-94-93350-35-9
La Mémoire de l’air, Gallimard, 2014. Nederlandse vertaling: Het geheugen van de lucht (roman). Vertaald door Katelijne De Vuyst. Uitgeverij Vleugels, Bleiswijk, 2021. 73p. ISBN 978-94-93186-27-9
Enfin mort, Le Cormier, 2014
Dans la maison un grand cerf, Gallimard, 2017
La poupée de Monsieur Silence. Illustraties Goele Dewanckel. Fremok, 2018.
Nous sommes à la lisière, nouvelles, Gallimard 2019, (prix Goncourt de la nouvelle 2019). Nederlandse vertaling: Het dieren en mensen (novellen). Vertaald door Katelijne De Vuyst. Uitgeverij Vleugels, Bleiswijk, 2019. 125p. ISBN 978-90-78627-92-0
L'Asturienne, Les Impressions Nouvelles, Bruxelles, 2021
La fin des abeilles, Gallimard, 2022. Nederlandse vertaling: Het einde van de bijen (roman). Vertaald door Katelijne De Vuyst. Uitgeverij Vleugels, Bleiswijk, 2022. 142p. ISBN 978-94-93186-68-2
Cher instant je te vois, Verdier, 2024. Nederlandse vertaling: Kostbaar ogenblik ik zie je. Vertaald door Katelijne De Vuyst. Uitgeverij Vleugels, Bleiswijk, 2024. 104p. ISBN 978-94-93350-07-6
Le Bel Obscur, Seuil, 2025

Prijzen

Voor haar vroege verhalen ontving Lamarche diverse prijzen (Prix Radio France Internationale, Prix Fureur de Lire, 1994). De roman Le jour du chien (vertaald als De dag van de hond) werd in 1996 bekroond met de Prix Victor-Rossel, de voornaamste literaire prijs van Franstalig België. Voor haar radiohoorspel L'autre langue, over een Franstalige vrouw die Nederlands wil leren om de poëzie van Leonard Nolens te kunnen lezen, kreeg zij de Prix SACD op het Festival Phonurgia Nova (Arles 2003).

Externe links

officiële website
Website van vertalers Martin de Haan en Rokus Hofstede, met vertaalde fragmenten uit Lamarches werk

Bronnen, noten en/of referenties

↑ https://www.academiegoncourt.com/goncourt-de-la-nouvelle?article=1358369854.
↑ https://www.rtbf.be/article/cette-annee-pas-moins-de-28-personnalites-belges-ont-ete-anoblies-ou-decorees-par-le-roi-philippe-dont-stromae-11406948.
↑ https://www.liege.be/fr/vie-communale/protocole/les-citoyens-dhonneur/les-citoyens-dhonneur-2023.
↑ https://www.letelegramme.fr/finistere/brest-29200/recouvrance/lautrice-belge-caroline-lamarche-et-son-roman-le-bel-obscur-sont-les-laureats-du-prix-pierre-mac-orlan-6903950.php#.
↑ https://adelf.info/grand-prix-prix-europe/.
↑ Wineke de Boer, "Het einde van de bijen’ is meer dan een persoonlijk verslag over ouderdom en sterven", de Volkskrant, 10 november 2022. Geraadpleegd op 18 mei 2025. “Caroline Lamarche wil alleen de essentie overhouden in deze moedige roman over de laatste jaren van haar moeder.”
↑ "Als je over ons schrijft, maak ik je kapot’: Caroline Lamarche schreef een roman over fatale liefde en geweld", De Morgen, 31 juli 2021. Geraadpleegd op 18 mei 2025. “‘Als je roept, vermoord ik je’, dreigde haar verkrachter. ‘Als je over ons schrijft, maak ik je kapot’, waarschuwde haar ex-geliefde. Maar niemand kan Caroline Lamarche (65) het zwijgen opleggen.”
↑ Koning reikt adellijke en burgerlijke titels uit: onder meer Stromae en chef Seppe Nobels bekroond. De Standaard (19 juli 2024). Geraadpleegd op 18 mei 2025.

[wikidata-f8d80075377695069c771e5ed53b1667b665e237-v3-1] ttps://www.academiegoncourt.com/goncourt-de-la-nouvelle?article=1358369854.

[wikidata-235020ddd49cd5801a3a727ade8035ee097addca-v3-2] ttps://www.rtbf.be/article/cette-annee-pas-moins-de-28-personnalites-belges-ont-ete-anoblies-ou-decorees-par-le-roi-philippe-dont-stromae-11406948.

[wikidata-c73f31fc22983f4c859b0b8a9ac9fdbf343b152b-v3-3] ttps://www.liege.be/fr/vie-communale/protocole/les-citoyens-dhonneur/les-citoyens-dhonneur-2023.

[wikidata-18939d1ad28b619652c5bd6f740a009e1aace54b-v3-4] ttps://www.letelegramme.fr/finistere/brest-29200/recouvrance/lautrice-belge-caroline-lamarche-et-son-roman-le-bel-obscur-sont-les-laureats-du-prix-pierre-mac-orlan-6903950.php#.

[wikidata-1116c5ea69d215dd8da18c716bf8358fdbacdf27-v3-5] ttps://adelf.info/grand-prix-prix-europe/.

[6] Wineke de Boer, "Het einde van de bijen’ is meer dan een persoonlijk verslag over ouderdom en sterven", de Volkskrant, 10 november 2022. Geraadpleegd op 18 mei 2025. “Caroline Lamarche wil alleen de essentie overhouden in deze moedige roman over de laatste jaren van haar moeder.”

[7] "Als je over ons schrijft, maak ik je kapot’: Caroline Lamarche schreef een roman over fatale liefde en geweld", De Morgen, 31 juli 2021. Geraadpleegd op 18 mei 2025. “‘Als je roept, vermoord ik je’, dreigde haar verkrachter. ‘Als je over ons schrijft, maak ik je kapot’, waarschuwde haar ex-geliefde. Maar niemand kan Caroline Lamarche (65) het zwijgen opleggen.”

[8] Koning reikt adellijke en burgerlijke titels uit: onder meer Stromae en chef Seppe Nobels bekroond. De Standaard (19 juli 2024). Geraadpleegd op 18 mei 2025.