Caesar van Everdingen

Caesar van Everdingen
Caesar van Everdingen
Persoonsgegevens
Geboren Alkmaar, 1616Bewerken op Wikidata
Overleden Alkmaar, 13 oktober 1678Bewerken op Wikidata
Begraafplaats Grote of Sint-LaurenskerkBewerken op Wikidata
Opleiding en beroep
Beroep kunstschilderBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Stijl portretBewerken op Wikidata
Bekende werken Diogenes zoekt een mens (Historiserend portret van de familie Steyn), Trompe l'oeil met Venusbuste, Willem Jacobsz Baert (1636-84). Burgemeester van Alkmaar en AmsterdamBewerken op Wikidata
Werklocatie Utrecht, Alkmaar, Amersfoort, Alkmaar, Haarlem, Alkmaar, AmsterdamBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Sint-Lucasgilde van Haarlem, Sint-Lucasgilde van AlkmaarBewerken op Wikidata
Kunstenaars­map­locatie Frick-kunstreferentiebibliotheekBewerken op Wikidata
Links
RKD-profiel
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Caesar Pietersz. van Everdingen (Alkmaar, 1616/1617 - aldaar begraven 13 oktober 1678) was een Nederlandse kunstschilder. Hij was de broer van de schilder Allart van Everdingen. Hij wordt ook Cesar Boetius van Everdingen genoemd, waarbij Cesar soms als Caesar of Ceser wordt gespeld en Boetius als Bovetius, Bovesis of Boëtius.

Levensloop

Van Everdingen zou zijn opleiding in Utrecht hebben gekregen. In 1632 trad hij toe tot het Sint-Lucasgilde in Alkmaar, maar er zijn geen werken van voor 1636 van hem bekend. Omstreeks 1640 kwam Van Everdingen in contact met schilder/architect Jacob van Campen. Via hem kreeg hij enkele belangrijke opdrachten.

Van Everdingen trouwde in 1646, het huwelijk bleef kinderloos. Hij verhuisde in 1648 naar Haarlem, waar hij toetrad tot de schutterij van Sint-Joris en in 1651 lid werd van het gilde. Hij werkte mee aan de decoratie van de Oranjezaal van het Huis ten Bosch in Den Haag. In 1658 keerde hij definitief terug naar Alkmaar. Hij overleed twintig jaar later en werd begraven in de Sint-Laurenskerk.

Werk

Van Everdingen schilderde vooral historiestukken en portretten. Zijn werken vormen wellicht het hoogtepunt van het Hollands classicisme in de schilderkunst, zoals dat door Jacob van Campen en Haarlemse schilders als Pieter de Grebber en Salomon de Bray was ontwikkeld. Hij was heel goed in het weergeven van de menselijke huid en kon stoffen op doek bij wijze van spreken bijna tot leven wekken.

Openbare collecties

Zie ook

Galerij

Op andere Wikimedia-projecten