Charles Marie Eugène Lancelin (Dreux, 4 januari 1852 – Parijs, 5 januari 1941) was een Frans onderzoeker inzake hypnose, het uit de 18e eeuw stammende begrip "dierlijk magnetisme" en volksgeloof. Daarnaast was hij eveneens auteur en co-auteur voor toneel.
In zijn vroeger werk werd hij voornamelijk geïnspireerd door de werken van Allan Kardec, Papus, Hippoyte Baraduc en uiteindelijk door Albert de Rochas, van wie hij de onderzoekingen na zijn dood zou verderzetten.
Lancelin heeft uitgebreide historische studies gemaakt over het ontstaan en de verspreiding van het geloof in de duivel. Daarnaast deed hij veel onderzoekswerk rond de magie in het algemeen en de middeleeuwse toverij in het bijzonder.
Hierin is hij voornamelijk bekend van zijn experimenten rond uittreding bij zichzelf en proefpersonen.[bron?]
Lancelin was hoofdredacteur van het parapsychologisch tijdschrift Le Monde Psychique, dat verscheen vanaf maart 1911. Dit was het orgaan van het Institut de Recherches Psychiques de France.