Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie

Internationaal verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie
CLC
Ondertekend 29 november 1969 in Brussel
In werking getreden 19 juni 1975
Voorwaarden inwerkingtreding ratificatie door 8 staten waarvan 5 minstens 1.000.000 van de wereldtankerbruto-tonnenmaat vertegenwoordigen
Geamendeerd 1976, 1992, 2000
Resoluties LEG.1(82)
IMO-verdragen
IMO CONVENTION

Veiligheid
SOLAS · STCW · COLREG · FAL · LL · SAR · SUA · CSC · IMSO C · SFV · STCW-F · STP
Milieu
MARPOL · INTERVENTION · LC · OPRC · OPRC-HNS · AFS · BWM · HKC
Aansprakelijkheid en compensatie
CLC · FUND · NUCLEAR · PAL · LLMC · HNS · BUNKERS · WRC
Overige
TONNAGE · SALVAGE

IMO-codes
SOLAS

CI · IS · NOISE · IGF · FSS · FTP · A&I · LSA · GMDSS · ICS · IAMSAR · CSS · TDC · IMSBC · BLU · Graan · IMDG · BCH · IBC · IGC · INF · Reactor · ISM · HSC · RO · ESP · ISPS · Polar
MARPOL
RO · BCH · IBC · IGC · IMDG · NOx
STCW
STCW
LL
RO · TDC · IS
Diverse
FVS · Duiksystemen · MODU · OSV · SPS · CTU

Andere IMO-publicaties
SOLAS

GPSR · SMCP · NAVTEX

Portaal  Portaalicoon   Maritiem

Het Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie (International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage, CLC-verdrag) is een verdrag omtrent een internationale structuur van compensatie voor schade veroorzaakt door olieverontreiniging van een olietanker. Een tweede stap van compensatie is de 1992 Fund Convention. Beide staan onder toezicht van de Internationale Maritieme Organisatie, een gespecialiseerde organisatie van de Verenigde Naties. Het CLEE-verdrag moest een vergelijkbare regeling treffen voor de offshore-industrie, maar is nooit in werking getreden.

Het verdrag volgde naar aanleiding van de ramp met de Torrey Canyon in 1967.

Toepassing

Geografisch gezien is de CLC-conventie van toepassing binnen en tot aan de grens van de exclusief economische zone van een staat; ongeacht waar de olie vandaan komt. De CLC-conventie is enkel van toepassing voor olietankers (dus ook een olietanker die in ballast vaart), meer bepaald voor de lading en bunkerolie die ze aan boord hebben.

Compensatie

Compensatie onder de CLC gebeurt in een 2-lagensysteem.

Naar aanleiding van de ramp met de Erica is er in 2003 een supplementary fund protocol in werking getreden, de derde laag. Hierbij is de limiet opgevoerd tot 750 miljoen SDR. Dit protocol is optioneel voor staten en wordt door de olie-ontvangers gesponsord.

Claims

Elke inwoner van een staat die deze conventies geratificeerd heeft en persoonlijk schade geleden heeft door de olieverontreiniging, kan compensatie eisen van de scheepseigenaar/verzekeraar of 1992 Fund. Dit geldt zowel voor individuelen als bedrijven, lokale autoriteiten en staten. Meestal wordt een schadeclaim ingediend voor de volgende types van schade:

Er moet een duidelijke link zijn tussen de pollutie en de eventuele (kwantificeerbare) schade. Het is aan diegene die de claim indient om dit te bewijzen.

Er is een 1992 Fund's Claim Manual beschikbaar die kan gebruikt worden als leidraad voor het indienen van een claim.

Opmerking

De Verenigde Staten hebben de CLC-conventie niet ondertekend. Hier is de oil pollution act (OPA) van toepassing.