Committed to Green (CtG) was een Europees programma voor duurzaam beheer van golfbanen, gericht op natuurbeheer, milieubescherming en verantwoord gebruik van natuurlijke hulpbronnen. Het programma ontstond in de jaren negentig vanuit de European Golf Association (EGA) en speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van duurzaam golfbaanbeheer in Europa. In Nederland groeide CtG, mede door actief beleid van de Nederlandse Golf Federatie (NGF), uit tot de basis voor een bredere professionalisering van duurzaam golfbaanbeheer. In 2010 vond in Nederland de overgang plaats naar OnCourse en certificering door de GEO Foundation.
Het programma stimuleerde golfbanen om hun beheer systematisch te organiseren met aandacht voor biodiversiteit, watergebruik, energiegebruik en de integratie van golfbanen in hun natuurlijke en maatschappelijke omgeving.
De eerste initiatieven voor duurzaam golfbaanbeheer in Europa ontstonden begin jaren negentig. In 1994 richtte de European Golf Association met steun van The Royal and Ancient Golf Club of St Andrews (R&A) en de PGA European Tour een zogeheten Ecology Unit op. De aanleiding was de snelle groei van de golfsport in Europa en het toenemende besef dat golfbanen een belangrijke rol kunnen spelen in het behoud en beheer van open ruimte en natuur.
Met financiële steun van de Europese Commissie werd vervolgens het programma Committed to Green ontwikkeld. Het programma werd ondersteund door verschillende Europese organisaties, waaronder de EGA, de R&A, de PGA European Tour, de Federation of European Golf Greenkeepers Associations (FEGGA), organisaties van Europese golfbaanarchitecten en de Europese Commissie.
CtG bood golfbanen een gestructureerde methode om natuur- en milieubeheer te integreren in het dagelijkse beheer.
Een belangrijke mijlpaal in de ontwikkeling van duurzaam golfbaanbeheer was de Valderrama Declaration on Golf, the Environment and Sustainability, die in november 1999 tot stand kwam op Valderrama Golf Club in Spanje.
De verklaring werd ondertekend door vertegenwoordigers van internationale golforganisaties, waaronder de United States Golf Association (USGA), de R&A en de European Golf Association, samen met vertegenwoordigers van WWF International en het directoraat-generaal Milieu van de Europese Commissie. Het initiatief kreeg daarnaast steun van onder meer het Internationaal Olympisch Comité en het United Nations Environment Programme.
In de verklaring werd aandacht gevraagd voor de verantwoordelijkheid van de golfsport op het gebied van natuur, landschap, milieueducatie, onderzoek en verantwoord gebruik van natuurlijke hulpbronnen.
Het Committed to Green-programma bood golfbanen een methodiek om natuur- en milieubeheer planmatig te organiseren. De aanpak bestond uit inventarisatie, analyse, doelstelling, uitvoering en evaluatie.
Het programma stelde niet uitsluitend uniforme eindnormen centraal, maar bood een raamwerk waarmee golfbanen hun beheer structureel konden verbeteren. Golfbanen die het traject succesvol doorliepen, konden een Committed to Green-certificaat behalen.
Onderwerpen binnen het programma waren onder meer natuur en landschap, waterbeheer, energie, afval, het gebruik van meststoffen en gewasbeschermingsmiddelen en de relatie van golfbanen met hun omgeving.
In Nederland vond vanaf 2010 de overgang plaats naar OnCourse en certificering door de GEO Foundation.
Hoewel Committed to Green in verschillende Europese landen werd geïntroduceerd, verschilde de deelname per land.
In de loop van de jaren 2000 ontstond een bredere internationale beweging richting één systeem voor duurzaam golfbaanbeheer en certificering. Golf Environment Europe (GEE) bouwde voort op eerdere Europese initiatieven op het gebied van golf en milieu.
In september 2008 veranderde Golf Environment Europe zijn naam in Golf Environment Organisation (GEO). Tegelijkertijd werden de organisatiestructuur, missie en internationale positionering aangepast.
GEO ontwikkelde vervolgens een internationaal systeem voor duurzaam golfbaanbeheer. Via het programma OnCourse kunnen golfaccommodaties hun duurzaamheidsbeleid vastleggen en certificering door de GEO Foundation aanvragen.
Nederland speelde een belangrijke rol in de verdere ontwikkeling van duurzaam golfbaanbeheer. De Nederlandse Golf Federatie introduceerde Committed to Green in 1994 om golfbanen te ondersteunen bij duurzaam en planmatig beheer.
De NGF ontwikkelde daarnaast verschillende publicaties en instrumenten op het gebied van natuur- en milieubeheer. In 2003 verscheen bijvoorbeeld de Handleiding Committed to Green en in 2007 de publicatie Een golfbaan natuurlijk!, over natuur, landschap en recreatief medegebruik op golfbanen.
Eind 2009 meldde de Domburgsche Golf Club zich als de 21e en laatste Nederlandse golfbaan voor het Committed to Green-certificaat. Begin 2010 begon vervolgens de overgang van de volgens CtG gecertificeerde banen naar certificering door GEO. Het bestuur van de NGF formaliseerde deze overgang tijdens de Algemene Ledenvergadering van maart 2010.
Een belangrijke stap in de verdere ontwikkeling was de eerste GEO-certificering van een Nederlandse golfbaan in 2009. Golfbaan De Rottebergen werd dat jaar als eerste golfbaan in Nederland GEO-gecertificeerd.
Golfbaan De Rottebergen was de homecourse van Golfclub De Hooge Bergsche. Op 1 januari 2014 werd de naam van zowel de golfbaan als de golfclub gewijzigd in De Hooge Rotterdamsche.
De golfbaan stond ten tijde van de eerste GEO-certificering onder leiding van Joris Slooten. In 2011 trad Slooten in dienst bij de Nederlandse Golf Federatie, waar hij zich onder meer bezighield met duurzaam golfbaanbeheer.
In 2010 maakte de NGF officieel de overgang van Committed to Green naar GEO/OnCourse en certificering door de GEO Foundation. Tijdens het KLM Open ontvingen zestien Nederlandse golfclubs hun GEO-certificaat. Eind 2010 waren twintig Nederlandse clubs GEO-gecertificeerd.
Nederland ontwikkelde zich in de jaren daarna tot een land met een relatief groot aantal GEO-gecertificeerde golfbanen. In 2020 meldde de NGF dat honderd Nederlandse golfbanen het GEO-certificaat hadden en dat Nederland daarmee wereldwijd het grootste aantal GEO-gecertificeerde banen had.
Na de invoering van GEO als standaard werkte de Nederlandse golfsector verder aan een geïntegreerde aanpak van duurzaam golfbaanbeheer.
Naast natuur- en milieubeheer kwamen thema's als watergebruik, agronomie, biodiversiteit, speelkwaliteit, middelengebruik, onderzoek en bedrijfsvoering nadrukkelijker in beeld.
Een onderdeel van deze ontwikkeling was de oprichting van de Dutch Turfgrass Research Foundation (DTRF) in 2013. De stichting werd opgericht om onderzoek en kennisontwikkeling rond duurzaam beheer van gras, bodem en water te stimuleren.
Bij de ontwikkeling waren onder meer de Nederlandse Golf Federatie, de Nederlandse Vereniging van Golfaccommodaties, de Nederlandse Greenkeepers Associatie en partijen uit de sport- en cultuurtechnische sector betrokken. Ook werd samengewerkt met Wageningen University & Research op het gebied van onderzoek naar duurzaam grasbeheer.
De DTRF richtte zich op onderzoek en educatie naar de samenhang tussen bodem, water, grassen en speelkwaliteit, met aandacht voor vermindering van de afhankelijkheid van gewasbeschermingsmiddelen.
De verdere professionalisering van duurzaam golfbaanbeheer kwam ook tot uiting in het programma Golf Gezond Groen, een initiatief binnen de samenwerking van de Nederlandse Golf Federatie (NGF), de Nederlandse Vereniging van Golfaccommodaties (NVG) en de Nederlandse Greenkeepers Associatie (NGA).
Binnen Golf Gezond Groen werd duurzaam beheer gekoppeld aan drie samenhangende thema's: golf als onderdeel van het natuurlijke landschap, spelplezier en speelkwaliteit en een gezonde grasmat op een duurzaam beheerde bodem.
De aanpak benadrukte onder meer lange termijn beheer, vermindering van het gebruik van pesticiden, objectieve beoordeling van speelkwaliteit, duurzaam bodembeheer en het belang van een gezonde groeiplaats voor golfgrassen.
De Golfalliantie van NGF, NVG en NGA sprak daarbij de ambitie uit het gebruik van pesticiden in het beheer van golfbanen uit te faseren, waarbij rekening werd gehouden met sporttechnische kwaliteit en bedrijfseconomische belangen.
De aanpak sloot aan bij de Green Deal Sportvelden, waarin sportorganisaties, terreinbeheerders en overheden afspraken maakten over vermindering van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen.
Naast duurzaam gras- en middelenbeheer ontstond meer aandacht voor biodiversiteit op golfbanen.
In samenwerking met Vogelbescherming Nederland ontwikkelde de Nederlandse Golf Federatie het project Committed to Birds. Zeven golfbanen in verschillende Nederlandse landschapstypen onderzochten samen met Vogelbescherming welke vogelsoorten op hun terreinen voorkwamen en welk beheer voor deze soorten geschikt was.
Het project resulteerde in 2015 in het handboek Vogels en Golfbanen. Het boek bood golfbaanbeheerders praktische richtlijnen om golfbanen vogelvriendelijker in te richten en te beheren.
De zeven pilotbanen waren Golfbaan De Texelse, Kennemer Golf & Country Club, Oosterhoutse Golfclub, Leeuwarder Golfclub De Groene Ster, De Zuid Limburgse Golf- en Countryclub Wittem, Golfvereniging De Batouwe en Het Rijk van Nijmegen.
Binnen de verdere ontwikkeling van duurzaam golfbaanbeheer ontstond ook meer aandacht voor professioneel en bedrijfsmatig beheer van golfaccommodaties. Duurzaamheid werd daarbij steeds breder benaderd en niet uitsluitend gekoppeld aan natuur- en milieubeheer.
Onderwerpen als watergebruik, biodiversiteit, agronomie, speelkwaliteit, klimaatadaptatie, middelengebruik, bedrijfsvoering en de continuïteit van golfaccommodaties kregen in de loop van de tijd een grotere rol.
In Nederland ontstonden daarnaast exploitatiemodellen waarbij het beheer van meerdere golfbanen door gespecialiseerde organisaties werd uitgevoerd. Een voorbeeld daarvan is de Hollandsche Golfbaan Exploitatie Maatschappij (HGE), die meerdere golfaccommodaties exploiteert en zich richt op professioneel golfbaanbeheer.
De NGF besteedde in een reportage aandacht aan het HGE-model en de combinatie van professioneel beheer, schaalgrootte, lange termijn beheer en de continuïteit van golfaccommodaties.
Deze ontwikkelingen vormden geen afzonderlijk onderdeel van Committed to Green, maar passen binnen de bredere professionalisering van het golfbaanbeheer die zich in Nederland in dezelfde periode voltrok.
Committed to Green wordt beschouwd als een belangrijk vroeg initiatief in de ontwikkeling van duurzaam golfbaanbeheer in Europa. Het programma vormde een basis voor latere internationale systemen zoals GEO Certified en OnCourse.
In Nederland kreeg deze ontwikkeling een bijzondere betekenis doordat de NGF het programma actief ondersteunde, de overgang naar GEO landelijk organiseerde en duurzaam golfbaanbeheer verbond aan bredere thema's als biodiversiteit, speelkwaliteit, gras- en bodembeheer, middelengebruik, onderzoek, maatschappelijke inbedding en professioneel beheer.
De principes die binnen Committed to Green centraal stonden, zoals planmatig natuurbeheer, verantwoord gebruik van water en andere natuurlijke hulpbronnen en structurele evaluatie, bleven ook in latere programma's en samenwerkingsverbanden binnen de Nederlandse golfsport een belangrijke rol spelen.
| Jaar | Ontwikkeling |
|---|---|
| 1994 | De European Golf Association (EGA) richt met steun van The Royal and Ancient Golf Club of St Andrews (R&A) en de PGA European Tour de Ecology Unit op. |
| 1994 | De Nederlandse Golf Federatie introduceert Committed to Green in Nederland. |
| 1999 | De Valderrama Declaration on Golf, the Environment and Sustainability komt tot stand op Valderrama Golf Club in Spanje. |
| 2003 | De NGF publiceert de Handleiding Committed to Green. |
| 2008 | Golf Environment Europe (GEE) verandert zijn naam in Golf Environment Organisation (GEO). |
| 2009 | Golfbaan De Rottebergen wordt als eerste Nederlandse golfbaan GEO-gecertificeerd. De golfbaan heet sinds 2014 De Hooge Rotterdamsche. |
| 2010 | De NGF formaliseert de overgang van Committed to Green naar GEO/OnCourse en certificering door de GEO Foundation. |
| 2010 | Tijdens het KLM Open ontvangen zestien Nederlandse golfclubs hun GEO-certificaat; eind dat jaar zijn twintig Nederlandse clubs GEO-gecertificeerd. |
| 2011 | Joris Slooten treedt in dienst bij de Nederlandse Golf Federatie en gaat zich onder meer bezighouden met duurzaam golfbaanbeheer. |
| 2013 | De Dutch Turfgrass Research Foundation (DTRF) wordt opgericht voor onderzoek en kennisontwikkeling rond gras, bodem en water. |
| 2014 | De NGF, NVG en NGA werken binnen de Golfalliantie gezamenlijk aan verdere verduurzaming van de Nederlandse golfsport. |
| 2015 | Vogelbescherming Nederland en de NGF presenteren het handboek Vogels en Golfbanen, voortgekomen uit het project Committed to Birds. |
| 2015 | De Green Deal Sportvelden wordt ondertekend en de golfsector intensiveert de inzet op vermindering van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. |