Crisishulpverlening is hulpverlening in situaties waarin, als reactie op een ingrijpende gebeurtenis, een cliënt geen antwoord heeft op de verstoring van een bestaand evenwicht. Het stellen van een snelle voorlopige diagnose, gevolgd door strategisch en actief handelen moet leiden tot herstel van het evenwicht in de toestand van de cliënt/patiënt.
Dit gebeurt in een viertal fasen:
stabiliserend houvast aanreiken
vermogen tot eigen verantwoordelijkheid van de patiënt, dus ook het eigen sociaal netwerk in kaart brengen