| Daniel Cunin | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
Daniel Cunin (Bruyères, 1963) is een Frans essayist en vertaler van Nederlandse literatuur in het Frans.
Cunin studeerde rechten in Aix-en-Provence en germanistiek in Parijs. Tussen 1995 en 2007 doceerde hij literair vertalen aan de Universiteit Sorbonne-Paris IV, departement Nederlands.
Sinds halverwege de jaren negentig vertaalde Cunin klassieke Nederlandstalige auteurs (Hadewijch, J. Slauerhoff, Gerrit Achterberg, Lucebert, Willem Frederik Hermans), maar ook hedendaagse dichters en schrijvers (Willem van Toorn, Adriaan van Dis, Stefan Brijs, Vonne van der Meer, Bart Moeyaert, Radna Fabias, Lucas Rijneveld, Lale Gül).. Ook vertaalde hij theaterteksten, graphic novels, kinder- en jeugdboeken, kunstcatalogi en sociaal-wetenschappelijke werken.
Op zijn weblog flandres-hollande publiceert Cunin essays over Nederlandse literatuur en literatuurgeschiedenis. Hij afficheert zich als liefhebber van de Nederlandse taal. Hij is lid van de redactie van het tijdschrift de lage landen, medewerker van het tijdschrift Deshima, buitenlands lid van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde en gewoon lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren, Gent.
Voor zijn vertaling van De engelenmaker van Stefan Brijs kreeg Cunin in 2010 de Prix des Lecteurs 2010 de Cognac en in 2011 de Prix littéraire des Lycéens de l’Euregio. In 2018 werd hij voor zijn poëzievertalingen, in het bijzonder voor de bloemlezing uit het werk van Willem van Toorn getiteld Une cage à la recherce d’un oiseau, bekroond met de James Brockwayprijs. Voor zijn vertaling van Ik ga leven van Lale Gül ontving hij in 2023 de Prix littéraire des Lycéens de l’Euregio 2023.