David T. Walker

Jeugd en muzikale ontwikkeling

Walker werd geboren op 25 juni 1941 in Tulsa, Oklahoma. Zijn familie verhuisde tijdens zijn jeugd naar Californië. Hij groeide vervolgens op in Los Angeles, waar hij in aanraking kwam met blues, jazz en rhythm-and-blues.

Op zestienjarige leeftijd begon hij gitaar te spelen. Hij werd vooral geïnspireerd door bluesgitaristen die hij in clubs hoorde optreden. Het expressieve karakter van hun muziek beïnvloedde zijn eigen speelstijl.

Walker bezocht de David Starr Jordan High School in de wijk Watts in Los Angeles. Zijn eerste professionele ervaringen deed hij op bij plaatselijke groepen, waaronder The Kinfolks, waarmee hij rhythm-and-blues, soul en jazz speelde.

Al vroeg ontwikkelde hij een voorkeur voor melodische begeleiding. In plaats van voortdurend op de voorgrond te treden, probeerde hij met korte gitaarfrasen en akkoordpartijen de zang en het ritme van een nummer te ondersteunen.

Eerste professionele opnamen

Aan het begin van de jaren zestig werkte Walker als gitarist bij verschillende rhythm-and-bluesartiesten. In 1963 maakte hij deel uit van de begeleidingsgroep van Etta James tijdens concerten in het zuiden van de Verenigde Staten.

Hij speelde mee op Etta James Rocks the House, een livealbum dat werd opgenomen in de New Era Club in Nashville. De plaat verscheen bij Argo Records en werd een van zijn vroege professionele opnamen.

Walker werd vervolgens steeds vaker als sessiegitarist gevraagd. Zijn spel was geschikt voor zowel ritmische begeleiding als melodische gitaarpartijen, waardoor hij uiteenlopende artiesten kon begeleiden.

In de tweede helft van de jaren zestig werkte hij voor Motown, de platenmaatschappij die bekendstond om haar soul- en rhythm-and-bluesartiesten. Hij speelde er op opnamen van verschillende zangers en groepen.

Motown en The Jackson 5

Een belangrijke ontwikkeling in Walkers loopbaan was zijn samenwerking met The Jackson 5. Hij speelde gitaar op het debuutalbum Diana Ross Presents The Jackson 5 uit 1969, waarop onder meer de hit I Want You Back stond.

Daarna werkte hij mee aan verschillende andere albums van de groep. Zijn gitaarspel is onder meer terug te horen op opnamen uit de periode waarin The Jackson 5 uitgroeiden tot een van de succesvolste Amerikaanse pop- en soulgroepen.

Walker werkte bij Motown ook met andere artiesten. Zijn werkzaamheden brachten hem onder meer in contact met Stevie Wonder, die hij in 1968 ontmoette tijdens een tournee in Japan met Martha and the Vandellas.

In 1971 speelde Walker mee op Wonders album Where I'm Coming From. Twee jaar later volgde Innervisions, dat een belangrijke plaats inneemt in de ontwikkeling van Wonders muziek.

Walker vertelde in een interview uit 2024 dat Wonder zijn begeleidende muzikanten veel creatieve vrijheid gaf. Daardoor kon hij eigen gitaarpartijen toevoegen die aansloten bij de muzikale ideeën van de zanger.

Samenwerking met Marvin Gaye

Walker werkte gedurende de jaren zeventig op verschillende albums van Marvin Gaye, waaronder Trouble Man (1972), Let's Get It On (1973) en I Want You (1976).

Vooral zijn bijdrage aan Let's Get It On is bekend. De opname combineert Gayes zang met een ritmische begeleiding waarin basgitaar, drums, toetseninstrumenten en gitaar een belangrijke rol spelen.

In een interview met Guitar World uit april 2024 vertelde Walker dat de betrokken muzikanten tijdens de opnamen al aanvoelden dat zij aan iets bijzonders werkten. Volgens hem was Gayes manier van zingen nauw verbonden met de muzikale begeleiding.

Walker bleef ook daarna samenwerken met artiesten die zich op soul en rhythm-and-blues richtten. Hij speelde onder meer op opnamen van Smokey Robinson, Johnny Bristol en Bobby Womack.

Jazz en jazzfusion

Naast zijn werk voor pop- en soulartiesten was Walker actief in de jazzwereld.

Hij werkte onder meer samen met saxofonist Cannonball Adderley, trompettist Donald Byrd en saxofonist Stanley Turrentine. Daarbij combineerde hij zijn ervaring met rhythm-and-blues met de improvisatie en harmonische mogelijkheden van jazz.

Walker werd betrokken bij de begeleidingsband van een televisieprogramma van Cannonball Adderley. Hij beschouwde die uitnodiging later als een van de bijzondere momenten uit zijn vroege loopbaan.

Bij verschillende jazzprojecten werkte hij samen met de producers Larry en Fonce Mizell, die in de jaren zeventig een herkenbaar geluid ontwikkelden waarin jazz, funk en soul werden gecombineerd.

Ook speelde hij op albums van Bobbi Humphrey en op verschillende projecten van The Crusaders.

Barry White en Love Unlimited Orchestra

Walker werkte eveneens samen met Barry White en musici die verbonden waren aan Love Unlimited Orchestra.

Het orkest maakte gebruik van een uitgebreide ritmesectie met gitaristen, bassisten, drummers en toetsenisten. Walker was een van de gitaristen die betrokken raakten bij de orkestrale soul- en funkproducties uit deze muzikale omgeving.

Zijn spel sloot aan bij de stijl waarin melodieuze strijkarrangementen werden gecombineerd met een vaste, dansbare begeleiding. Door zijn ervaring als sessiemuzikant kon hij zowel korte ritmische gitaarpartijen als melodische aanvullingen spelen.

Andere samenwerkingen

In de jaren zeventig en tachtig bleef Walker een veelgevraagd sessiegitarist. Hij werkte onder anderen met Aretha Franklin, Carole King, Quincy Jones, Ray Charles, Lou Rawls, Marlena Shaw, Herbie Hancock, Freddie Hubbard, Leon Ware en Stephanie Mills.

Een van de albums waarop hij meespeelde was Who Is This Bitch, Anyway? (1974) van Marlena Shaw. Bij die opname werkte hij samen met onder anderen bassist Chuck Rainey en drummer Harvey Mason.

Walker bleef de muziek van Shaw bijzonder waarderen. In latere jaren trad hij opnieuw met haar op tijdens concerten in Japan.

Hij speelde ook op verschillende albums van Johnny Bristol. In een interview uit 2024 noemde hij deze opnamen als voorbeelden van werkzaamheden die volgens hem minder aandacht hadden gekregen dan zijn bekendere samenwerkingen.

Eerste albums

Walker begon in de jaren zestig ook albums onder zijn eigen naam uit te brengen.

Zijn eerste album, The Sidewalk, verscheen in 1967. Hierop volgden Going Up! (1969) en Plum Happy, dat rond 1970 werd uitgebracht.

De muziek op deze platen bestaat voornamelijk uit instrumentale composities waarin rhythm-and-blues, soul en jazz samenkomen. Naast eigen werk nam Walker ook bewerkingen van bestaande nummers op.

In de eerste helft van de jaren zeventig verschenen vervolgens David T. Walker en Press On bij Ode Records. Deze albums boden hem gelegenheid om zijn eigen muzikale stijl verder te ontwikkelen.

On Love (1976)

In 1976 verscheen het album On Love bij Ode Records. Walker werkte hiervoor samen met verschillende bekende Amerikaanse studiomuzikanten, onder wie Joe Sample, Wilton Felder, Chuck Rainey, Ray Parker jr., James Gadson en Bobbye Hall.

De orkestrale arrangementen werden deels verzorgd door Walker, Gene Page en Jerry Peters.

Het album bevat negen nummers, waaronder een uitvoering van Lovin' You van Minnie Riperton en The Windows of the World van Burt Bacharach en Hal David.

On Love bereikte de 166e plaats van de Amerikaanse Billboard-albumlijst en de 56e plaats van de rhythm-and-bluesalbumlijst.

Latere albums en Japan

Vanaf de jaren tachtig bleef Walker muziek opnemen, zowel onder zijn eigen naam als in samenwerking met andere muzikanten.

In 1981 verscheen Swing Street Cafe, een gezamenlijk project met Joe Sample. Daarna volgden onder meer Y-Ence, With a Smile, Ahimsa en Beloved.

Walker ontwikkelde daarnaast een sterke band met de Japanse muziekwereld. Hij werkte er samen met verschillende musici en trad regelmatig op in Japanse concertzalen.

Vanaf de jaren negentig werkte hij ook met de Japanse groep Dreams Come True. Een nieuwe reeks Japanse uitgaven volgde vanaf 2007, waaronder Thoughts (2008), Wear My Love (2009) en For All Time (2010).

Wear My Love bevatte kerstmuziek, terwijl de andere albums vooral bestonden uit instrumentale soul- en jazzcomposities.

In 2015 verscheen daarnaast een livealbum met gitarist Larry Carlton, opgenomen in Billboard Live Tokyo.

Soloalbums en samenwerkingen als hoofdartiest

Selectie van albums als sessiegitarist

Walker werkte mee aan een groot aantal albums van andere artiesten. Onderstaande selectie bevat enkele van zijn bekendste bijdragen.