Een digressio (ook: uitweiding, excursio) is een stijlfiguur waarbij, met name in romans, onnodige details worden beschreven om zo de spanning op te bouwen.
Voorbeeld
In de kamer was het donker. Alleen tussen de gordijnen, die wel van een zware stof moesten zijn, was een ijle streep licht te zien. Ergens klonk het langzame metalen getik van een klok. Op de tast voelde hij naast de deur of hij een schakelaar kon vinden. Die zat er.