Europees Wisselkoersmechanisme

■ Eurozone
■ Leden van WKM II
■ Leden van de EU die geen lid zijn van WKM II
■ Niet-leden van de EU die de euro gebruiken

Het Europees Wisselkoersmechanisme (WKM) was een economisch systeem om de Europese wisselkoersen te stabiliseren als voorbereiding op de Europese Economische en Monetaire Unie (EMU) en de introductie van de euro. Het Europees Wisselkoersmechanisme werd geïntroduceerd op 13 maart 1979.

Samen met de ecu was het WKM een van de bouwstenen van de economische unie. Het gaf valuta's een centrale wisselkoers ten opzichte van de ecu.

Het werd gehoopt dat het mechanisme zou helpen bij het stabiliseren van de wisselkoersen, handel tussen Europese landen zou bemoedigen en inflatie zou beperken.

Het WKM gaf nationale valuta's een boven- en een onderlimiet waartussen de valuta's mochten fluctueren.

Op 16 september 1992, bekend geworden als Zwarte Woensdag, werd het Britse pond sterling door toedoen van wisselkoersspeculanten gedwongen het systeem te verlaten. De Italiaanse lire verliet het systeem eveneens, terwijl de Spaanse peseta sterk devalueerde.

WKM II

In 1999 verving WKM II het originele WKM. In dit systeem mogen munteenheden binnen een marge van ± 15% ten opzichte van de centrale wisselkoers tegenover de euro fluctueren. Aanvankelijk werden de Griekse en Deense munteenheden deel van het systeem, maar Griekenland voegde zich in 2001 bij de eurozone. Daardoor bleef alleen de Deense kroon over in het systeem.

Referenties

  1. ↑ Ferguson & Schlefer, Niall & Jonathan, Who Broke the Bank of England?. Ferguson, Niall and Schlefer, Jonathan, Who Broke the Bank of England? (September 9, 2009). Harvard Business School BGIE Unit Case No. 709-026, Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=1485674 (9 september 2009). Geraadpleegd op 27 juni 2025.