Bibliotheek en archieven van het Kunstmuseum van Philadelphia, Frick-kunstreferentiebibliotheek, Smithsonian American Art and Portrait Gallery-bibliotheek, College for Creative Studies-bibliotheek, National Gallery of Art-bibliotheek
Prijzen en erkenningen
Kandinskyprijs (1960), Wilhelm Lehmbruckprijs (1966), Gouden Medaille voor Verdienste in de Schone Kunsten (1981), Wolfprijs voor kunst (1984), Prinses van Asturië-prijs voor kunst (1987), Tomás Francisco Prietoprijs (1990), Praemium Imperiale(1991), Universele Baskische Prijs (1997), Lan Onari (2000), eredoctoraat van de Complutense-universiteit van Madrid (2000), medal of the Order of Constitutional Merit (2003), Goslarer Kaiserring, Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap, eredoctoraat van de Universiteit van Alicante
Van 1943 tot 1946 studeerde Chillida architectuur in Madrid. In 1949 verhuisde hij naar Parijs, waar hij een atelier inrichtte. In 1949 werd zijn werk tentoongesteld in de "Salon de Mai" van het "Musée National d´Art Moderne". In 1950 (volgens andere bronnen: 1951) keerde hij naar San Sebastian terug. Van 1959 tot 1977 nam hij aan diverse documenta-tentoonstellingen: documenta II, documenta III, 4. documenta en documenta 6 in Kassel deel. In de jaren tachtig en negentig werden belangrijke overzichtstentoonstellingen van zijn werk georganiseerd in New York, Bonn, Münster, Berlijn, Frankfurt am Main en San Sebastian.
In zijn vroege werken concentreerde Chillida zich nog op de menselijke vorm (meestal torso's en bustes in steen uitgevoerd). Later werden zijn beelden massiever en abstracter en creëerde hij meer monumentale werken voor de openbare ruimte (vaak in beton of cortenstaal).
Chillida behoorde tot de belangrijkste beeldhouwers van de twintigste eeuw.
Beeldenparken
Zijn werken worden tentoongesteld in belangrijke beeldenparken, zoals: