Levensloop
Jeugd en opleiding
Victor werd geboren in Parijs en groeide op in San Francisco, in de Amerikaanse staat Californië. Daar bezocht Victor de International School of San Francisco, een school met Franstalig onderwijs. Tijdens de schooljaren ontstond belangstelling voor muziek en toneel.
Na de middelbare school volgde Victor een theateropleiding aan de Northwestern-universiteit in Illinois, waarbij ook toneelschrijven werd gestudeerd. Tijdens de opleiding maakte Victor kennis met improvisatiecomedy en ontwikkelde belangstelling voor het schrijven en spelen van eigen komische personages.
Na de studie verhuisde Victor naar New York om een loopbaan als acteur en schrijver op te bouwen. Victor werkte vanaf 2017 voor Reductress, een Amerikaanse satirische website die met humor commentaar levert op vrouwenbladen, genderrollen en maatschappelijke verwachtingen.
Daarnaast begon Victor korte komische video's te maken voor sociale media. Daarin werden uiteenlopende personages gespeeld, vaak in monologen of fictieve gesprekken waarin ongemakkelijke sociale situaties en overdreven gedragingen centraal stonden.
De video's werden veelvuldig gedeeld en bezorgden Victor een groeiend publiek. De combinatie van schrijven, acteren en droge humor droeg bij aan de overgang naar televisie- en filmwerk.
Film- en televisiewerk
Van 2020 tot 2023 vertolkte Victor de terugkerende rol van Rian in de Amerikaanse dramaserie Billions. De serie speelt zich af in de financiële wereld van New York en draait om conflicten tussen investeerders, zakenmensen en justitiële autoriteiten.
In 2021 speelde Victor in de onafhankelijke komedie As of Yet, waarin Taylor Garron de hoofdrol vertolkte. Victor speelde Sara, de huisgenoot van de hoofdpersoon. De film werd grotendeels verteld aan de hand van videogesprekken en digitale dagboeken tijdens de coronapandemie.
Datzelfde jaar was Victor te zien als Jenna Brookes in de romantische komedie Dating & New York van regisseur Jonah Feingold.
In 2022 speelde Victor de rol van Susan Fowler in de televisieserie Super Pumped: The Battle for Uber, over de opkomst van het technologiebedrijf Uber en medeoprichter Travis Kalanick. Fowler was een voormalige medewerker van het bedrijf die bekend werd door haar beschrijving van misstanden binnen de organisatie.
Victor sprak daarnaast de stem in van Gail 5000 in de onafhankelijke animatiefilm Boys Go to Jupiter. Deze film ging in 2024 in première op het Tribeca Film Festival en werd in 2025 regulier uitgebracht.
Regiedebuut met Sorry, Baby
Victors eerste lange speelfilm als regisseur was Sorry, Baby uit 2025. Victor schreef het scenario en vertolkte zelf de hoofdrol van Agnes, een jonge vrouw die haar leven probeert voort te zetten nadat zij tijdens haar studie slachtoffer is geworden van seksueel geweld.
De gebeurtenissen worden in afzonderlijke hoofdstukken verteld, waarbij verschillende perioden uit het leven van Agnes aan bod komen. De film richt zich op de langdurige gevolgen van een traumatische ervaring, maar geeft ook veel ruimte aan vriendschap, humor en alledaagse gebeurtenissen.
Bij het schrijven van de film koos Victor ervoor het geweld zelf niet in beeld te brengen. In plaats daarvan wordt vooral aandacht besteed aan de manier waarop Agnes haar leven probeert voort te zetten en opnieuw vertrouwen probeert te krijgen in zichzelf en haar omgeving.
Bij de ontwikkeling van het project kreeg Victor steun van regisseur en producent Barry Jenkins, bekend van onder meer Moonlight. Jenkins produceerde de film samen met Adele Romanski en Mark Ceryak.
Naast Victor speelden Naomi Ackie, Lucas Hedges, John Carroll Lynch en Louis Cancelmi belangrijke rollen. Ackie vertolkte Lydie, de beste vriendin van Agnes, wier steun een centrale plaats in het verhaal inneemt.
Internationale doorbraak
Sorry, Baby ging in januari 2025 in wereldpremière tijdens het Sundance Film Festival. De film werd geselecteerd voor de Amerikaanse dramacompetitie en kreeg positieve reacties vanwege de combinatie van ernstig drama, droge humor en de niet-chronologische vertelstructuur.
Op 31 januari 2025 ontving Victor de Waldo Salt Screenwriting Award: U.S. Dramatic voor het scenario. De jury benadrukte de persoonlijke benadering van het onderwerp en de manier waarop humor werd gecombineerd met de emotionele gevolgen van seksueel geweld.
Na de festivalpremière werd de film uitgebracht door de Amerikaanse filmdistributeur A24. Het regiedebuut kreeg internationale aandacht en werd besproken in onder meer Vogue, The Guardian en The Washington Post.
Critici wezen vooral op de manier waarop Victor humor gebruikte zonder de ernst van het onderwerp te verminderen. Ook de aandacht voor de vriendschap tussen Agnes en Lydie werd als een belangrijk onderdeel van de film beschouwd.
Voor de uitreiking van de Golden Globes in januari 2026 werd Victor genomineerd in de categorie beste vrouwelijke hoofdrol in een dramafilm. De prijs werd gewonnen door Jessie Buckley voor Hamnet.
In februari 2026 ontving Victor de Independent Spirit Award voor beste scenario. Victor was tevens genomineerd voor beste regisseur. Tijdens dezelfde uitreiking won Naomi Ackie de prijs voor beste vrouwelijke of mannelijke bijrol, een categorie die bij de Independent Spirit Awards zonder onderscheid naar geslacht wordt toegekend.
Stijl en thematiek
Victors werk wordt gekenmerkt door droge humor, ongemakkelijke sociale situaties en aandacht voor de manier waarop mensen zich tegenover anderen presenteren.
In de vroege komische video's worden maatschappelijke verwachtingen en persoonlijke onzekerheden vaak uitvergroot. In Sorry, Baby worden vergelijkbare humoristische elementen gebruikt binnen een dramatisch verhaal.
De film onderzoekt hoe een ingrijpende ervaring het dagelijks leven kan beïnvloeden zonder dat iemands identiteit volledig door die ervaring wordt bepaald. De niet-chronologische vertelstructuur onderstreept dat herstel niet volgens een vast patroon verloopt.
Ook de verhouding tussen humor en kwetsbaarheid vormt een terugkerend onderwerp in interviews met Victor over het regiedebuut.
.jpg)
Frankrijk.jpg){kind=link}