| Fijn bekermos | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Cladonia chlorophaea (Flörke ex Sommerf.) Spreng. (1827) Basioniem Cenomyce chlorophaea Flörke ex Sommerf. (1826) | ||||||||||||||
 | ||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||
 Fijn bekermos op Wikispecies | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Fijn bekermos (Cladonia chlorophaea) is een korstmossoort uit de familie Cladoniaceae.
Fijn bekermos heeft grijsgroene, vaak gedeeltelijk bruin aangelopen grondschubben (primair thallus). De grondschubben zijn klein (1–2 mm diameter), plat, ondiep ingesneden, rechtopstaand tot platliggend en vormen zoden met een wittige onderkant. De grondschubben zijn nooit voorzien van sorediën. De podetiën zijn bekervormig en meestal aanwezig, grijsgroen van kleur, maar vaak ook deels bruin aangelopen. De bekers zijn smaller dan de halve hoogte. De bekerrand kan spruiten. De binnenkant en buitenkant van de beker zijn bekleed met groene, vaak beschorsde sorediën. De rand van de beker heeft veelvuldig bruine tot zwarte pycnidiën. Apotheciën zijn zelden aanwezig. Indien aanwezig zijn deze bruin gekleurd en bevinden zij zich vrij vaak op de randen van de bekers. Ze groeien enkelvoudig of meermaals, hebben een diameter van 0,5–5 mm, zijn zittend of zitten op korte stelen. In één sporenzak zitten acht kleurloze, eencellige sporen met afmetingen van 12–7 × 3–4 µm.
Het heeft de volgende kleurreacties: C-, K- of K+ (groezelig geelbruin), KC-, P+ (rood), UV-.
Fijn bekermos komt voor op dode bomen, boomstronken, stamvoeten, boomtakken, op de grond, op steen en op hout.
Fijn bekermos kent een kosmopolitische verspreiding; het komt op alle continenten voor, inclusief Antarctica en Groenland. Het groeit in naald- en gemengde bossen, maar ook in open gebieden, meestal op hout - op stronken en aan de voet van boomstammen, maar ook op bryophyten en op zand- of humusbodems. In Nederland komt het vrij algemeen voor, vooral in de bosrijke gebieden op de hogere zandgronden en in de duingebieden. In andere gebieden is het zeldzaam.
