Firmin Rogier
| Firmin Rogier | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboortedatum | 1 april 1791 | |
| Geboorteplaats | Cambrai | |
| Overlijdensdatum | 1 november 1875 | |
| Overlijdensplaats | Stedelijk gebied Brussel | |
| Werk | ||
| Beroep | diplomaat | |
| Functies | ambassadeur van België in Frankrijk | |
| Familie | ||
| Broers en zussen | Charles Rogier | |
| Diversen | ||
| Prijzen en onderscheidingen | Grootofficier in het Legioen van Eer, Ridder Grootofficier in de Orde van Karel III, Officier in de Leopoldsorde, IJzeren Kruis | |
Firmin François Marie Rogier (Cambrai, 1 april 1791 - Brussel, 1 november 1875) was een Belgisch diplomaat.
Biografie
Firmin Rogier werd geboren in Cambrai in een familie van Belgische afkomst. Hij was een zoon van Firmin Rogier, lakenhandelaar en luitenant-kolonel tijdens de Franse Revolutie die stierf tijdens de Russische veldtocht, en Henriette Estienne. Zijn jongere broer Charles Rogier was een revolutionair die deelnam aan de Belgische Revolutie en later staatsman - onder meer premier - werd. Hij trouwde in 1839 in Parijs met gravin Jeanne de Fries. Ze kregen een dochter, Louise, die trouwde met Jules Vander Stichelen, gemeenteraadslid van Gent, volksvertegenwoordiger, minister en gouverneur van de Nationale Bank van België.
Hij liep school in Avesnes-sur-Helpe en Douai. In 1810-1811 studeerde hij aan de École normale in Parijs, waar hij de graad van licentiaat in de letteren behaalde. Van 1811 tot 1814 was hij leraar lager onderwijs in Luik, vanaf 1814 was hij hoogleraar Grieks aan het college in Falaise, maar na een paar maanden ging hij in Rouen aan de slag.
In 1815 keerde hij naar Luik terug. Hij superviseerde er de studies van zijn jongere broer. Samen met hem, Paul Devaux, Joseph Lebeau en Félix Van Hulst richtte hij in 1824 het liberale dagblad Matthieu Lansbergh op. Tijdens de Belgische Revolutie werd hij belast met verschillende missies in Parijs. Vervolgens werd hij eerste secretaris op de ambassade in Parijs. In 1837 werd hij ambassaderaad en in 1848 volgde hij Eugène de Ligne als ambassadeur op, een functie die hij tot 1864 bekleedde. In 1861 nam hij deel aan de sluiting van het handelsverdrag en de literaire conventie tussen België en Frankrijk.
In 1864 ging hij met pensioen, waarna hij in Brussel woonde. Hij kreeg een officiële begrafenis in de Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal en werd begraven in de grafkelder van de familie Rogier op de begraafplaats van Laken.
Literatuur
- 'Firmin Rogier', in Biographie générale de Belges morts ou vivants, Brussel, Muquardt-De Roovers, 1849.
- Ernest DISCAILLES, Charles Rogier (1800-1885) d'après des documents inédits, 4 vol., Brussel, Lebègue, 1892-1895, 16-22.
- Ernest DISCAILLES, 'Firmin Rogier', in Biographie nationale de Belgique, vol. 19, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1907, 813-815.
- Ernest DISCAILLES, Un diplomate belge à Paris de 1830 à 1864, Brussel, Académie royal des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1908.