De Formatie van Huccorgne is een geologische formatie in het centrale deel van België, in het Synclinorium van Namen. De formatie komt uit het late Devoon en bestaat uit fossielrijke kalksteen.
De Formatie van Huccorgne is ingevoerd door de Belgische geologen Marie Coen-Aubert en Dany Lacroix in 1985. Voor die tijd werd de formatie tot de 'Assise de Rhisnes' gerekend. De formatie is genoemd naar Huccorgne in de provincie Luik.
Bij de typelocatie bij Huccorgne in het dal van de Orneau is de Formatie van Huccorgne ongeveer 75 meter dik. Ze bestaat uit bioklastische kalksteen, met een variërend maar belangrijk gehalte koralen.
Het afzettingsmilieu van de Formatie van Huccorgne moet gezocht worden in riffen en biostromen. Ze heeft een nog iets minder diepe facies dan de gelijktijdig afgezette Formatie van Rhisnes.
De Formatie van Huccorgne behoort tot het Midden-Frasniaan. Daarmee is ze ongeveer 377 miljoen jaar oud.
De Formatie van Huccorgne komt alleen voor in het oostelijk deel van de noordelijke flank van het Bekken ('Synclinorium') van Namen. De formatie ligt in een dunne strook langs de zuidelijke rand van het Massief van Brabant, ten noorden van het dal van de Maas.
De Formatie van Huccorgne ligt stratigrafisch bovenop de afwisseling van schalie en kleiige kalksteen van de Formatie van Bovesse. Bovenop de Formatie van Huccorgne ligt de Formatie van Aisemont, die aan de basis begint met lagen knollige kalksteen.
In het westen gaat de Formatie van Huccorgne over in de Formatie van Rhisnes die onder iets diepere omstandigheden werd afgezet. De overgang is geleidelijk van aard maar ligt op het grensgebied tussen de provincies Luik en Namen, tussen Gembloers en Hoei. In de zuidflank van het Synclinorium van Namen komt de eveneens gelijktijdig afgezette Formatie van Lustin voor, die uit massieve rifkalksteen bestaat.