
De Four Freedoms Award is een prijs voor een persoon of instantie die zich op een bijzondere wijze heeft ingezet voor het waarborgen van de vier vrijheden van de Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt. Deze vier zijn vrijheid van meningsuiting, godsdienstvrijheid, vrijwaring van gebrek en vrijwaring van vrees. Roosevelt benoemde ze tijdens de State of the Union van 6 januari 1941. In principe worden jaarlijks vijf prijzen uitgereikt in afwisselend Middelburg in Nederland en Hyde Park in de Verenigde Staten van Amerika.
De prijzen werden voor het eerst uitgereikt in 1982 ter gelegenheid van zowel de honderdste geboortedag van president Roosevelt als het tweehonderdjarig bestaan van diplomatieke betrekkingen tussen de Verenigde Staten en Nederland.
| De Four Freedoms Awards verwijzen naar de vier fundamentele vrijheden van de mens, zoals Roosevelt deze verwoordde in zijn State of the Union van 6 januari 1941, daarom ook wel de Four Freedoms-speech genoemd. Dit was nog voor de deelname van de VS aan de Tweede Wereldoorlog.
Roosevelt lichtte in zijn State of the Union de vier door hem genoemde vrijheden als volgt toe: |
In de toekomstige dagen, die wij trachten veiliger te maken, kijken we uit naar een wereld die gebaseerd is op vier essentiële menselijke vrijheden.
1. De eerste is de vrijheid van spreken en meningsuiting - overal in de wereld;
2. De tweede is de vrijheid van elk persoon om god te aanbidden op zijn eigen manier - overal in de wereld;
3. De derde is de vrijwaring van gebrek - die, vertaald binnen het kader van de wereld, economische verstandhoudingen in de zin heeft die elk land een gezond leven in vredestijd voor zijn inwoners verzekert - overal in de wereld;
4. De vierde is de vrijwaring van vrees - die, vertaald binnen het kader van de wereld, een wereldwijde reductie betekent van bewapening naar zo'n punt en op zo'n grondige wijze, dat geen land in de gelegenheid zal zijn een daad van fysieke agressie te plegen tegen welke buur dan ook - overal in de wereld.
- Dat is geen visie voor een ver millennium. Het is een duidelijk omschreven basis voor een soort wereld die bereikbaar is in onze eigen tijd en generatie. Die soort wereld is zeer in tegenstelling met de zogenaamde nieuwe orde van tirannie die de dictators trachten te creëren met de inslag van een bom.— Roosevelt, 6 januari 1941
Roosevelts echtgenote Eleanor Roosevelt bleef na de dood van haar man in 1945 een actief voorvechtster van de opname van de vier vrijheden in de Universele verklaring van de rechten van de mens van de Verenigde Naties.
Jaarlijks worden de prijzen afwisselend uitgereikt in Nederland en de Verenigde Staten. De personen aan wie een prijs wordt toegekend worden aangeduid met de term laureaat.
In de even jaren worden de prijzen uitgereikt door de Roosevelt Stichting in Middelburg. De uitreiking van de prijs is het enige doel van de stichting. Twee andere instituten in de Zeeuwse hoofdstad zijn er nauw aan verbonden: sinds 1986 is dat het Roosevelt Study Center dat onderzoek verricht naar de Amerikaanse (politieke) geschiedenis, en sinds 2004 'University College Roosevelt', een universiteitscollege van de Universiteit Utrecht.
Deze prijzen worden in principe toegekend aan niet-Amerikanen; een uitzondering daarop was de toekenning aan Frank Morse in 1986. De ceremonie vindt standaard plaats in de Nieuwe Kerk in Middelburg.
De band met Zeeland is gelegen in de plaats Oud-Vossemeer op het eiland Tholen, waar voorouders van Roosevelt vermoedelijk vandaan komen.
In oneven jaren worden de prijzen uitgereikt aan Amerikaanse staatsburgers of instituten door het Franklin and Eleanor Roosevelt Institute tijdens een ceremonie in de plaats Hyde Park, in de staat New York, de geboorteplaats van Roosevelt en de Franklin D. Roosevelt Presidential Library and Museum is gevestigd.
De prijzen bestaan uit medailles die met veel ceremonieel vertoon worden uitgereikt en waarbij tijdens de Nederlandse ceremonie in principe leden van het koninklijk huis aanwezig zijn. De Algemene vrijheidsprijs bestaat uit een gouden medaille en de vier afzonderlijke prijzen uit een zilveren medaille. De medailles hebben een doorsnee van 51 millimeter. De voorkant is ontworpen door Alfred Maletsky en vertoont het portret van Roosevelt met de inscriptie Franklin D. Roosevelt. De achterzijde is een ontwerp van William Shoyer met een afbeelding van twee mannen- en twee vrouwenfiguren die de vier vrijheden symboliseren met de attributen het Geschrift, het Gebed, de Hoorn des Overvloeds en een beschermend schild, begeleid met de inscripties Speech, Worship, Want en Fear. De medailles worden gedragen aan een tafzijden halslint met van buiten naar binnen twee rode dunne banen, twee witte banen en een brede blauwe baan.
Voor elk van de vier vrijheden die Roosevelt in zijn toespraak van 1941 noemde is een prijs ingesteld.
Daarnaast wordt een afzonderlijke, algemene vrijheidsprijs (de Freedom Medal) uitgereikt aan een persoon of instantie die zijn of haar functie, persoonlijkheid en invloed langdurig heeft ingezet voor de menselijke vrijheid in al zijn facetten.
Onregelmatig worden er bovendien nog speciale prijzen verleend, de special presentation.


De eerste is de vrijheid van spreken en meningsuiting - overal in de wereld
— Roosevelt, 6 januari 1941
1982 |
1999 |

De tweede is de vrijheid van elk persoon om god te aanbidden op zijn eigen manier - overal in de wereld
— Roosevelt, 6 januari 1941
1983 |
1985 |
1986 |
2012 |

De derde is de vrijwaring van gebrek - die, vertaald binnen het kader van de wereld, economische verstandhoudingen in de zin heeft die elk land een gezond leven in vredestijd voor zijn inwoners verzekert - overal in de wereld
— Roosevelt, 6 januari 1941
1983 |
1987 |
2006 |
2012 |
2022 |

De vierde is de vrijwaring van vrees - die, vertaald binnen het kader van de wereld, een wereldwijde reductie betekent van bewapening naar zo'n punt en op zo'n grondige wijze, dat geen land in de gelegenheid zal zijn een daad van fysieke agressie te plegen tegen welke buur dan ook - overal in de wereld
— Roosevelt, 6 januari 1941
1989 |
1999 |
2000 |
2006 |
| 1984 | Simone Veil (centennial award) | 2002 | William vanden Heuvel | 2005 | BBC World Service |
| 1990 | Michail Gorbatsjov | 2003 | Arthur M. Schlesinger jr. | 2005 | Mary Soames |
| 1995 | Jonas Salk | 2004 | Anton Rupert | 2006 | Mike Wallace |
| 1995 | Ruud Lubbers | 2004 | Bob Dole | 2008 | Forrest Church |
1990 |
1995 |
2005 |
2008 |
Bronnen
Referenties