| Franco Bitossi | ||||
|---|---|---|---|---|
Franco Bitossi na zijn overwinning in de Grote Prijs Raf Jonckheere 1976 in Westrozebeke. | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Geboortedatum | 1 september 1940 | |||
| Geboorteplaats | Camaioni di Carmignano, Italië | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline(s) | Wegwielrennen | |||
| Specialisatie(s) | All-rounder | |||
| Ploegen | ||||
| ||||
| Beste prestaties | ||||
| Milaan-San Remo | 3e (1967) | |||
| Gent-Wevelgem | 15e (1975) | |||
| Ronde van Vlaanderen | 4e (1969) | |||
| Luik-Bast.-Luik | 10e (1967) | |||
| Ronde van Lombardije | 1e (1967, 1970) | |||
| Ronde van Italië | 7e (1965, 1970) 20 etappezeges | |||
| Ronde van Frankrijk | 8e (1968) 4 etappezeges | |||
| WK op de weg | 2e (1972) | |||
| ||||
Franco Bitossi (Camaioni di Carmignano, 1 september 1940) is een Italiaans voormalig wielrenner. Hij was profwielrenner van 1961 tot en met 1978.
Bitossi won het puntenklassement in 1968 tijdens de Ronde van Frankrijk en als enige in de geschiedenis van de Tour de France kreeg hij daarvoor, onder invloed van de sponsor Sic Champigneulles, een rode trui (in de andere jaren was die groen). Hij won tijdens zijn carrière onder meer etappes in de Tour de France en de Giro d'Italia. Daarnaast wist hij enkele overwinningen te boeken in klassiekers. Hij won namelijk twee keer de Ronde van Lombardije en twee keer het Kampioenschap van Zürich. Hij had onder meer de bijnaam Cuore matto (Gekke hart). Deze bijnaam kreeg hij, omdat hij last kon hebben van hartkloppingen en daarom zelfs weleens moest stoppen voordat hij verder kon rijden.
|
|
| Voorganger: 1963 |
1964, 1965, 1966 |
Opvolger: 1967 |
| Voorganger: Jan Janssen 1967 |
Franco Bitossi 1968 |
Opvolger: Eddy Merckx 1969 |