Frank McCarty (Zuid-Californië, 1941) is een Amerikaans componist, muziekpedagoog, dirigent, arrangeur en slagwerker.
McCarty begon zijn muzikale carrière als klarinettist, saxofonist en later slagwerker in verschillende dansorkesten en popbands in jeugdige jaren. Hij begon zijn muziekstudies aan de San Diego State University en behaalde zijn Bachelor of Arts in 1964. Vervolgens studeerde hij muziektheorie, compositie en slagwerk aan de University of Southern California in Los Angeles, waar hij in 1965 zijn Master of Music behaalde met zijn blaaskwintet. Zijn muziekstudies voltooide hij aan de Universiteit van Californië - San Diego en promoveerde tot Ph.D. (Philosophiæ Doctor). Tot zijn docenten behoorden Howard Brubeck, David Ward-Steinman, Ingolf Dahl, David Raksin, George Perle, Robert Erickson, Kenneth Gaburo en Pauline Oliveros. Gedurende de promotiestudies kwam hij in contact met elektronische muziek.
In 1960 was hij was hij verbonden met instellingen die betrokken waren in de ontwikkeling van de audio opnametechnologie. Toen schreef en naam hij muziek op voor het theater en de KPBS Public Broadcasting en afdeling van de San Diego State University in San Diego. Later schreef hij en naam op muziek voor verschillende filmmaatschappijen. Het volgde een periode in die geïnvolveerd was in het onderzoek en de ontwikkeling van synthesizers en analoge controllers voor licht en projecties. Voor bepaalde tijd werkte hij toen voor onder anderen C.B.S. Musical Instruments en verzorgde binnen de groep BIOME, een mixed-media, live-electronic muziekensemble, tussen 1970 en 1974 concerten in de Verenigde Staten en Europa. In deze periode schreef hij werken voor de San Diego Civic Light Opera en voor het ballet. Deze werken werden meestal ook van hem zelf gedirigeerd. Toen was hij ook dirigent van verschillende kerkkoren en had aanstellingen bij de College Lutheran, La Jolla Methodist en East Whittier Presbyterian churches. In 1970 kreeg hij van de San Diego Opera Company de opdracht voor een nieuwe kinderenopera. Daaruit werd A Song For Gar, een groot succes ook buiten Californië.
Van 1961 tot 1971 was hij als slagwerker verbonden aan het San Diego Symphony Orchestra. Daarnaast was hij van 1967 tot 1970 paukenist en slagwerker van het Pacific Symphony Orchestra. In de jaren 1980 werkte hij als parttimemuzikant voor opera-, ballet- en theatergezelschappen en ijsrevues.
Als muziekpedagoog werkte hij aan het begin van de jaren 1970 aan de Universiteit van Pittsburgh in Pittsburgh en was tegelijkertijd muziekdirecteur en huiscomponist voor het University of Pittsburgh Theatre. Naast deze werkzaamheden verzorgde hij de omroep- en televisiemaatschappij WQED in Pittsburgh met muziek. Het toneelstuk Steel City, waarvoor hij in 1976 de muziek schreef en die hij ook dirigeerde, beleefde grote successen tijdens de 200-jaar viering in Pittsburgh en New York en werd ook via televisie uitgezonden.
Aan het einde van de jaren 1970 vertrok hij naar North Carolina. Opnieuw werkte hij als parttimemuzikant voor verschillende theaters en ijsrevues. Verder was hij toen huiscomponist en dirigent van het orkest van de New Performing Dance Company of Durham, de North Carolina Composers Alliance, het American Dance Festival en het Young Artists Opera Theatre. Op 15 september 1982 produceerde hij het Happy 70th Birthday, John Cage Marathon Concert in Greensboro. Van 1976 tot 2004 was hij als docent verbonden aan de Universiteit van North Carolina in Chapel Hill. Verder werkte hij als consultant voor micro technologie van de Amerikaans maatschappij Raleigh, omdat zij de eerste Amerikaanse onderneming was die zich met digitale audio-opnametechnieken bezighield.
| Voltooid in | titel | aktes | première | libretto |
|---|---|---|---|---|
| 1971 | A Song for Gar |
| Voltooid in | titel | aktes | première | libretto | choreografie |
|---|---|---|---|---|---|
| 1984 | Climbing The Waltz | Stephanie Skura | |||
| 1984 | General Admission – ook bekend met de titel: Horse Racing |
1984, Durham, New Performing Dance Company |