| Frans Bromet | ||||
|---|---|---|---|---|
| Geboortedatum | 29 augustus 1944 | |||
| Geboorteplaats | Amsterdam | |||
| Beroep | programmamaker en cameraman | |||
| Prijzen en erkenningen | Zilveren Nipkowschijf (2017) | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| MovieMeter-profiel | ||||
| ||||
Frans Bromet (Amsterdam, 29 augustus 1944) is een Nederlands programmamaker en cameraman.
Bromet studeerde aan de Nederlandse Filmacademie in Amsterdam. Tijdens zijn studie richtte hij samen met Jan de Bont, René Daalder, Rem Koolhaas en Kees Meyering de filmgroep 1,2,3 enzovoort op. Ze maakten in 1965 samen de korte film 1,2,3 Rhapsodie, die bestond uit vijf sketches waarin ze om beurten de rol van acteur, cameraman, regisseur en scenarioschrijver voor hun rekening namen.
Begonnen als cameraman van onder andere films als Ciske de Rat en Op hoop van zegen, maakte Bromet later de overstap naar het maken van documentaires waarbij hij vanachter de camera als interviewer fungeert.
Bromets nasale en wat slepende stem en droge opmerkingen zijn zijn handelsmerk.
In 2017 kreeg hij de Ere Zilveren Nipkowschijf voor zijn gehele oeuvre.
Bromet is getrouwd, heeft drie kinderen en woont in Ilpendam waar in het voormalig gemeentehuis van Ilpendam ook zijn televisieproductiebureau is gevestigd. Bromet is de vader van Progressief Nederland-Tweede Kamerlid Laura Bromet.
Op 18 maart 2002 was Bromet bij Pim Fortuyn thuis voor een interview in "de Zwevende Kiezer". Het werd vanwege de moord op Fortuyn nooit uitgezonden. Fortuyn had toen een bizar drukke tijd, hij had zojuist zijn vader verloren, maar ook de gemeenteraadsverkiezingen gewonnen met Leefbaar Rotterdam. Die dagen is hij pogingen aan het doen om een stadsbestuur te vormen. Tegelijk heeft hij ook zijn landelijke politieke ambities met zijn net opgerichtte LPF. Een maand eerder werd Fortuyn uit de partij Leefbaar Nederland gezet.