| Liên bang Đông Dương 聯邦東洋 (vi) Đông Dương thuộc Pháp 東洋属法 (vi) សហភាពឥណ្ឌូចិន (km) L'Indochine française (fr) | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Federatie van Franse koloniale bezittingen | |||||
| |||||
| |||||
| Kaart | |||||
| Algemene gegevens | |||||
| Hoofdstad | Hanoi | ||||
| Oppervlakte | 737.000 km2 | ||||
| Talen | Frans | ||||
| Munteenheid | piastre | ||||
| Voorgaande en opvolgende staten | |||||
|
| |||||
De Unie van Indochina, ook wel Frans-Indochina, werd gevormd op 17 oktober 1887. Deze unie bestond uit de Franse koloniën/protectoraten Tonkin, Annam, Cochin-China en Cambodja. In 1893 werd ook Laos aan de unie toegevoegd, evenals de concessie Kouang-Tchéou-Wan in 1898. Na de Tweede Wereldoorlog is de unie uiteengevallen, maar de afzonderlijke gebieden zijn tot aan hun onafhankelijkheid met Frankrijk verbonden geweest. In 1954, na de Eerste Indochina-oorlog, verlieten de Fransen de kolonie en werd het gezag over Vietnam overgedragen aan de regeringen van Noord-Vietnam en Zuid-Vietnam. Ook het koninkrijk Laos en koninkrijk Cambodja werden officieel onafhankelijk. Kouang-Tchéou-Wan werd in 1946 teruggegeven aan China.
Van 16 november 1887 tot 9 maart 1945 werd de Unie van Indochina bestuurd door gouverneurs, na de Japanse overheersing vertegenwoordigden hoge commissarissen het Franse gezag.
De Franse kolonisatie ging niet gepaard met grootschalige migratie. In 1940 was maar 0,14% van de bevolking van Europese herkomst. In Cochin-China was dit meer, 0,34% van de bevolking. De Europeanen daar woonden geconcentreerd in en rondom Saigon, waar bijna 11.000 Europeanen gevestigd waren, meestal in aparte wijken.
De Unie van Indochina bestond uit:
