| Frans Vromman | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboortedatum | 25 februari 1923 | |
| Geboorteplaats | Wingene | |
| Overlijdensdatum | 2 februari 2006 | |
| Overlijdensplaats | Brugge | |
| Werk | ||
| Beroep | kunsthistoricus | |
| Studie | ||
| Leerling van | Universiteit Gent | |
| Studie | kunstgeschiedenis | |
| Diversen | ||
| Archieflocatie(s) | FARO. Vlaams steunpunt voor cultureel erfgoed | |
Frans Vromman (Wingene, 25 februari 1923 - Brugge, 2 februari 2006) was een Belgisch stoetenbouwer en kunsthistoricus.
Na de humaniora te hebben doorlopen aan het Sint-Jozefscollege Tielt, promoveerde hij tot licentiaat kunstgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Gent.
Hij werd ambtenaar bij het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium (1949-1952) en maakte er de inventaris op van het religieus kunstpatrimonium in het kanton Brugge. Hij kwam ook in Brugge wonen.
Na studiemeester te zijn geweest aan het koninklijk atheneum in Brugge, werd hij leraar kunstgeschiedenis aan het Hoger Instituut voor Architectuur Sint-Lucas in Brussel en klom er op tot adjunct-directeur, een ambt dat hij vervulde tot aan zijn pensioen in 1984.
In 1956 was Vromman medestichter van het Brugse Comité voor Initiatief, dat de stad verlevendigde met allerhande feestelijkheden.
In 1963 behoorde hij tot de stichters en werd de eerste voorzitter van de West-Vlaamse Gidsenkring, een nieuwe gidsenvereniging die tot stand kwam als dissidentie van de Koninklijke Gidsenbond.
In 1964 liet hij zich meeslepen om kandidaat te zijn voor de gemeenteverkiezingen op een dissidente lijst die de zetelende meerderheid wilde breken. Hij stond op de vijfde plaats en geloofde dat hij zou verkozen worden en schepen van de stad zou worden. Het werd een ontgoocheling want de lijst kreeg alleen haar kopman verkozen.
Vromman werd bekend als stoetenbouwer. Met meer dan 200 stoeten op zijn palmares is hij een van de bekendste stoetenbouwers en regisseurs. Tot zijn realisaties behoren:
Vromman was bekend voor de levendige wijze waarop hij zijn stoeten opbouwde en de toeschouwers boeide. Niemand beter dan hij wist waar hij kamelen, olifanten, schapenkudden, ezels, steltenlopers, een oude boerenkar, groepen van ruiters, bijzondere fanfares, enz. kon vinden.