Fulham FC

Fulham
Fulham FC
Naam Fulham Football Club
Bijnaam The Cottagers
Opgericht 16 augustus 1879
Plaats Londen
Stadion Craven Cottage
Capaciteit 24.500
Voorzitter Vlag van Verenigde Staten Shahid Khan
Eigenaar Vlag van Verenigde Staten Shahid Khan
Algemeen directeur Vlag van Engeland Alistair Mackintosh
Sportief directeur Vlag van Verenigde Staten Tony Khan
Trainer Vlag van Spanje Álvaro Arbeloa
(Hoofd)­sponsor ClickHouse
Kledingmerk Adidas
Competitie Premier League
Website fulhamfc.com
Thuis
Uit
Geldig voor 2026/27
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Fulham Football Club is een Engelse voetbalclub uit de Londense wijk Fulham. De club is opgericht in 1879 en is daarmee de oudste profclub uit Londen. The Cottagers, zoals de bijnaam luidt, spelen hun wedstrijden op Craven Cottage wat gekarakteriseerd wordt door de in 1905 gebouwde Johnny Haynes Stand, de oudste bestaande tribune in het Engelse profvoetbal.

Geschiedenis

Southern Football League

Fulham werd opgericht in 1879 als Fulham St. Andrew's Church Sunday School Football Club. Tot op de dag van vandaag is er een plaquette ter herdenking van de oprichting aanwezig op de kerk. Na wat lokale prijzen in het amateurvoetbal werd de club op 12 december 1898 professioneel en ging het deelnemen aan de Southern Football League. Zij waren de derde club, na Arsenal en Millwall, uit Londen die professioneel werd. In 1903 promoveerde Fulham van de Southern Football League Second Division naar de First Division. Deze competitie won Fulham in 1906 en 1907.

Second Division

Na haar tweede kampioenschap in de Southern Football League trad Fulham aan in de Second Division van de English Football League. In het debuutseizoen eindigde de club op de vierde plaats in de competitie, drie punten te kort komend voor promotie. In de FA Cup reikte het tot de halve finale, waarin het verloor van Newcastle United. De eindklassering van het debuutseizoen was het beste resultaat voor 21 jaar, waarna de club in 1928 degradeerde naar de Football League Third Division South.

Gedurende deze periode kreeg voorzitter Henry Norris het aanbod van Gus Mears om Fulham te verhuizen naar de grond waar tot op heden Stamford Bridge staat. Norris sloeg het aanbod af, waarna Mears Chelsea oprichtte.

Nadat Fulham vijfde, zevende en negende was geëindigd in haar eerste drie seizoenen in de Third Division South won het in 1932 die competitie. Hiermee keerde het terug in de Second Division, waarbij het in het seizoen dat het terugkeerde maar net promotie miste naar de First Division.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog lag de landelijke competitie stil en werden er enkel wat lokale (beker)competities afgewerkt. Craven Cottage werd gebruikt als trainingscomplex voor de militaire troepen om fit te blijven. Na de oorlog werd in 1946/47 pas weer de reguliere competitie hervat.

First Division

Een zeventiende en achttiende plaats waren de eerste resultaten van Fulham op het hoogste niveau van Engeland, waarna het in haar derde seizoen in de First Division als allerlaatste eindigde en degradeerde. In 1950 tekende Johnny Haynes, die later zou uitgroeien tot Mister Fulham, een contract bij de club. Hij speelde gedurende achttien jaar, van 1952 tot en met 1970, ruim 600 wedstrijden voor de club en speelde hij voor geen enkele andere club uit het Verenigd Koninkrijk gedurende zijn carrière.

In 1958 haalde Fulham voor de derde maal de halve finale in de strijd om de FA Cup. Ze werden uiteindelijk uitgeschakeld door de overgebleven Busby Babes van Manchester United na de vliegramp van München een maand eerder. Het daaropvolgende seizoen eindigde Fulham als tweede in de competitie en promoveerde het terug naar de First Division. In 1959/60 behaalde Fulham de tiende plaats in de First Division, wat tot de negende eindklassering in 2003/04 het beste resultaat van de club was. Enkele jaren later kwam Fulham opnieuw tot de halve finale van de FA Cup.

Heen en weer

De club streed keer op keer tegen degradatie met een aantal nipte ontsnappingen. Uiteindelijk degradeerde het in 1968 terug naar de Second Division en het seizoen erop zelfs naar de Third Division.

Fulham bleef twee seizoenen actief in de Third Division, waarin het in 1971 als runner-up promoveerde. Onder trainer Alec Stock werden er een aantal belangrijke spelers aangetrokken, waaronder Bobby Moore die overkwam van West Ham United. Hiermee behaalde het in 1975 voor het eerst, en tot op heden ook voor het laatst, de finale van de FA Cup. Ze verloren deze met 2-0 van de voormalig werkgever van Moore. Ook de Noord-Ierse topvoetballer George Best speelde rond die tijd voor The Cottagers en Rodney Marsh keerde terug bij de club.

In het seizoen 1979/80 wist Fulham slechts 11 van de 42 wedstrijden te winnen, wat resulteerde in een degradatie. De nieuwe hoofdtrainer Malcolm Macdonald had in zijn periode een sterk team, onder andere bestaande uit Ray Houghton, Tony Gale en Paul Parker, onder zijn hoede. Dit leverde in 1982 een promotie op naar de Second Division.

Fulham miste net aan opeenvolgende promotie naar de First Division in 1983. De ploeg die zo veel belovend oogde, werd snel verkocht omdat de club schulden had. Het was dan ook geen verrassing toen de club in 1986 naar de Third Division afdaalden. Een jaar later ging de club bijna failliet door een slecht geadviseerde en uiteindelijk mislukte fusering met Queens Park Rangers. Het was oud-speler Jimmy Hill die Fulham redde van de ondergang.

Door de oprichting van de Premier League schoof onder andere Fulham door naar de Second Division, maar na een teleurstellend seizoen 1993/94 degradeerde de club opnieuw. Twee jaar later volgde zelfs de laagste eindklassering ooit, door als zeventiende te eindigen in de Third Division.

Al-Fayed-tijdperk

Al-Fayed met Brian McBride

De Egyptische zakenman Mohamed Al-Fayed kocht Fulham in de zomer van 1997 voor 6,25 miljoen pond van Hill. Al-Fayed stelde oud-internationals Ray Wilkins en Kevin Keegan aan als hoofdtrainer en chief operating officer respectievelijk, waarbij de belofte werd gedaan binnen vijf jaar in de Premier League actief te zijn. Een onderling conflict tussen Wilkins en Keegan zorgde ervoor dat de laatst genoemde uiteindelijk aan het roer kwam te staan. Hij wist de club naar promotie te leiden. Nadat Keegan de club had verlaten voor een baan als bondscoach van Engeland en opvolger Paul Bracewell al snel werd ontslagen sloeg Fransman Jean Tigana er wél in de club naar de Premier League te begeleiden. Voor het eerst sinds 1968 was Fulham daardoor weer actief op het hoogste niveau. Gedurende het succesvolle seizoen moest aanvoerder Chris Coleman noodgedwongen toekijken en uiteindelijk zijn carrière beëindigen vanwege een auto-ongeluk.

In haar debuutseizoen in de Premier League eindigde Fulham als dertiende, waardoor het vrij eenvoudig gehandhaafd bleef op het hoogste niveau. Gedurende het seizoen 2002/03 stond Fulham voornamelijk in het rechterrijtje, wat ertoe leidde dat Tigana plaats moest maken voor oud-aanvoerder Chris Coleman. Onder Coleman werden er in het restant van het seizoen 10 van de 15 punten behaald, waardoor Fulham in de Premier League bleef. In zijn eerste volledige seizoen behaalde Fulham zelfs de negende plaats. Die zomer moest het noodgedwongen afscheid nemen van sterspeler Louis Saha die voor 13 miljoen pond kon worden verkocht aan Manchester United, maar in het nieuwe seizoen bleef Fulham zonder problemen overeind en eindigde het wederom als dertiende. Ook in de jaren die volgden, bleef Fulham behouden voor het hoogste niveau.

Transformatie onder Hodgson

Hodgson als trainer van Fulham

Op 30 december 2007 trad Roy Hodgson aan als hoofdtrainer van de club. Zijn termijn startte niet zoals gewenst. Zo duurde het een maand voordat hij zijn eerste overwinning boekte. Desondanks wist Hodgson met het team in de laatste speelronde Premier League-voetbal veilig te stellen. Het seizoen 2008/09 werd het beste seizoen in de clubhistorie doordat het als zevende eindigde in de Premier League. Hiermee stelde het een ticket voor Europees voetbal veilig. Dat werd het tweede seizoen ooit dat de club zou deelnemen aan een Europese clubcompetitie.

Ondanks dat Fulham als twaalfde eindigde, wordt het seizoen 2009/10 als een van de succesvolste gezien doordat het de finale van de UEFA Europa League bereikte, waarin het aantrad tegen het Spaanse Atlético Madrid. De finale in het Volksparkstadion ging met 2-1 verloren na verlenging. Op weg naar de finale schakelde Fulham onder andere Hamburger SV, Juventus en Basel uit. Aan het einde van dat seizoen verliet Hodgson de club in ruil voor Liverpool.

Voormalig bondscoach van Wales, Mark Hughes, werd aangesteld als zijn opvolger. Hij verliet de club echter weer na elf maanden, terwijl de club op de achtste positie was geëindigd en Europees voetbal had behaald via het Fairplay-klassement.

Martin Jol tekende een tweejarig contract als hoofdtrainer van The Cottagers. Onder zijn leiding overleefde Fulham de groepsfase van de Europa League niet en ook de vorm in de competitie viel tegen. Halverwege het seizoen zag het ook nog eens Bobby Zamora vertrekken naar stadsgenoot Queens Park Rangers. De Russische-aanvaller Pavel Progrebnyak kwam over van VfB Stuttgart en moest hem opvolgen, maar vertrok die zomer alweer naar Reading.

Khan-tijdperk

Door een teleurstellende start van het seizoen 2013/14 werd Jol in december 2013 ontslagen door de recent aangetreden eigenaar Shahid Khan. De club bezette op dat moment de achttiende plaats in de Premier League. Een andere Nederlander, René Meulensteen, nam zijn taken per direct over. Ook hij kon niet veel later zijn biezen pakken, nadat Fulham was afgezakt naar de laatste plaats. Hierna werd Felix Magath aangesteld als aangesteld, maar ook onder zijn leiding verbeterde de resultaten niet en degradeerde Fulham op zaterdag 3 mei 2014 uit de hoogste afdeling na een 4-1 nederlaag bij Stoke City.

Het duurde vier seizoenen totdat promotie naar de Premier League weer een feit was. Onder hoofdtrainer Slaviša Jokanović keerde The Whites terug doordat het de play-off finale wist te winnen van Aston Villa. Aanvaller Aleksandar Mitrović speelde daarbij een grote rol en werd later de achtste speler in de historie van de club die meer dan 100 doelpunten voor Fulham scoorde.

Terug op het hoogste niveau stelde de resultaten teleur. Jokanović werd in november 2018 dan ook vervangen door voormalig Chelsea en Leicester City-trainer Claudio Ranieri. De Italiaan kreeg de ploeg echter niet aan de praat, waarna oud-aanvoerder Scott Parker de controle overnam. Parker slaagde niet in zijn missie om Fulham op het hoogste niveau te houden, maar leidde ze wel direct terug naar het hoogste niveau door in het daaropvolgende seizoen de play-off finale te winnen van Brentford. Echter bleef ook nu het verblijf in de Premier League beperkt tot één seizoen.

Stabiele middenmoter onder Silva

Silva langs de lijn met Iwobi, Smith Rowe en Robinson

Na afloop van het seizoen besloot de club afscheid te nemen van Parker die werd opgevolgd door oud-Watford en Everton trainer Marco Silva. Onder Silva won Fulham de titel in het Championship op 2 mei 2022 na een 7-0 overwinning op Luton Town. De terugkeer op het hoogste niveau verliep ditmaal een stuk beter. Halverwege het seizoen stond Fulham op de zesde plaats in de Premier League. In de tweede seizoenshelft namen de resultaten wel wat af, maar Fulham kwam niet in degradatiegevaar en eindigde in de middenmoot. Het seizoen 2023/24 verliep moeizamer, maar wederom kon de club zich handhaven door middel van een eindklassering in de brede middenmoot van de Premier League.

In het seizoen 2024/25 zette Fulham de opgaande lijn voort. De club eindigde opnieuw in de middenmoot. Daarnaast bereikte het de kwartfinales van de FA Cup. Nieuwe aanwinsten als Emile Smith Rowe, Sander Berge en Joachim Andersen versterkten de selectie, terwijl ervaren krachten als Bernd Leno, Antonee Robinson en Raúl Jiménez een belangrijke rol bleven spelen. Ook in het seizoen 2025/26 handhaafde Fulham zich zonder grote problemen op het hoogste niveau. De ploeg eindigde als elfde in de Premier League en bereikte de kwartfinales van de EFL Cup. Na afloop van het seizoen besloot Silva de overstap te maken naar SL Benfica. Hij werd opgevolgd door Álvaro Arbeloa, die overkwam van Real Madrid CF.

Erelijst

Competitie Aantal Jaren
Internationaal
UEFA Intertoto Cup1x2002 (1 van de 3)
Nationaal
EFL Championship1x2022
Football League First Division1x2001
Football League Second Division3x1932, 1949, 1999
Southern Football League2x1906, 1907
London Challenge Cup3x1910, 1932, 1952

Stadion

Craven Cottage vanaf de Theems
Zie Craven Cottage voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Craven Cottage is sinds 1896 de thuisbasis van Fulham FC. Het stadion ligt aan de oever van de rivier de Theems in de Londense wijk Fulham en staat bekend om zijn historische uitstraling ontworpen door Archibald Leitch.

Sinds het begin van de jaren 2000 heeft Craven Cottage een belangrijke transformatie doorgemaakt. Na de promotie van Fulham FC naar de Premier League in 2001 voldeed het stadion niet langer aan de eisen van de competitie. Hierdoor moest de club tijdelijk uitwijken, terwijl het stadion werd gerenoveerd.

De grootste ontwikkeling van de afgelopen jaren was de herbouw van de Riverside Stand aan de Theems. Dit omvangrijke project vergrootte de capaciteit vna het stadion en voegde nieuwe commerciële voorzieningen toe, waaronder restaurants, lounges en een openbare wandelpromenade langs de rivier. Sindsdien biedt Craven Cottage plek aan 28.107 toeschouwers.

Trainingscomplex

Motspur Park is het trainingscomplex van Fulham FC en bevindt zich in New Malden, ten zuidwesten van Londen. Het complex werd in 1999 de vaste trainingsbasis van de club en is sindsdien uitgegroeid tot een modern centrum voor zowel het eerste elftal als de jeugdopleiding. Tegenwoordig beschikt het over meerdere natuurgrasvelden, medische en sportwetenschappelijke voorzieningen, spelerslounges en kantoorruimtes. In 2016 werd een omvangrijke modernisering voltooid.

Eerste elftal

Selectie

Nr. Naam Sinds Contract Vorige club
Doelmannen
1Vlag van Duitsland Bernd Leno20222027Vlag van Engeland Arsenal FC
23Vlag van Frankrijk Benjamin Lecomte20252027Vlag van Frankrijk Montpellier HSC
36Vlag van Verenigde Staten Alex Borto20262027
Verdedigers
2Vlag van Nederland Kenny Tete20202028Vlag van Frankrijk Olympique Lyon
3Vlag van Nigeria Calvin Bassey20232027Vlag van Nederland AFC Ajax
4Vlag van Spanje Jorge Cuenca20242028Vlag van Spanje Villarreal CF
5Vlag van Denemarken Joachim Andersen20242029Vlag van Engeland Crystal Palace FC
21Vlag van België Timothy Castagne20232027Vlag van Engeland Leicester City FC
22Vlag van Oostenrijk David Affengruber20262030Vlag van Spanje Elche CF
30Vlag van Engeland Ryan Sessegnon20242027Vlag van Engeland Tottenham Hotspur FC
33Vlag van Verenigde Staten Antonee Robinson20202028Vlag van Engeland Wigan Athletic FC
44Vlag van Canada Luc De Fougerolles20262029
Middenvelders
6Vlag van Engeland Harrison Reed20202027Vlag van Engeland Southampton FC
8Vlag van Spanje César Palacios20262031Vlag van Spanje Real Madrid CF
10Vlag van Schotland Tom Cairney20152027Vlag van Engeland Blackburn Rovers FC
15Vlag van Zweden Hugo Larsson2026huurVlag van Duitsland Eintracht Frankfurt
16Vlag van Noorwegen Sander Berge20242029Vlag van Engeland Burnley FC
19Vlag van Engeland Shea Charles20262031Vlag van Engeland Southampton FC
20Vlag van Spanje Manuel Ángel20262029Vlag van Spanje Real Madrid CF
24Vlag van Engeland Joshua King20242029
32Vlag van Engeland Emile Smith Rowe20242029Vlag van Engeland Arsenal FC
Aanvallers
7Vlag van Spanje Gonzalo García20262031Vlag van Spanje Real Madrid CF
9Vlag van Brazilië Rodrigo Muniz20212030Vlag van Brazilië CR Flamengo
11Vlag van Brazilië Kevin20252030Vlag van Duitsland FK Shakthar Donetsk
14Vlag van Noorwegen Oscar Bobb20262031Vlag van Engeland Manchester City FC
17Vlag van Nigeria Alex Iwobi20232028Vlag van Engeland Everton FC
18Vlag van Zweden Jonah Kusi-Asare20252031Vlag van Duitsland FC Bayern München

Laatste update: 3 september 2026

Staf

Functie Naam Sinds Contract Vorige werkgever
HoofdtrainerVlag van Spanje Álvaro Arbeloa20262029Vlag van Spanje Real Madrid CF
Assistent-trainerVlag van Spanje Kevin Cardeiro2026Vlag van Spanje Real Madrid CF
Vlag van Spanje Julián Carmona2026Vlag van Spanje Real Madrid CF
Vlag van Spanje Ricardo da Silva2026Vlag van Spanje Real Madrid CF
KeeperstrainersVlag van Spanje Broja Fernández2026Vlag van Spanje Villarreal CF
Vlag van Engeland Geoff Warne2024

Laatste update: 3 september 2026

Overzichtslijsten

Niveau #110 Periode (1907-1915, 1919-1940, 1946-2027)
I321949-1952, 1959-1968, 2001-2014, 2018-2019, 2020-2021, 2022-....
II571907-1915, 1919-1928, 1932-1940, 1946-1949, 1952-1959, 1968-1969, 1971-1980, 1982-1986, 1999-2001, 2014-2018, 2019-2020, 2021-2022
III181928-1932, 1969-1971, 1980-1982, 1986-1994, 1997-1999
IV31994-1997

Eindklasseringen sinds 1947

  • 1947 15e
    Second Division
  • 1948 11e
    Second Division
  • 1949 1e
    Second Division
  • 1950 17e
    First Division
  • 1951 18e
    First Division
  • 1952 22e
    First Division
  • 1953 8e
    Second Division
  • 1954 8e
    Second Division
  • 1955 14e
    Second Division
  • 1956 9e
    Second Division
  • 1957 11e
    Second Division
  • 1958 5e
    Second Division
  • 1959 2e
    Second Division
  • 1960 10e
    First Division
  • 1961 17e
    First Division
  • 1962 20e
    First Division
  • 1963 16e
    First Division
  • 1964 15e
    First Division
  • 1965 20e
    First Division
  • 1966 20e
    First Division
  • 1967 18e
    First Division
  • 1968 22e
    First Division
  • 1969 22e
    Second Division
  • 1970 4e
    Third Division
  • 1971 2e
    Third Division
  • 1972 20e
    Second Division
  • 1973 9e
    Second Division
  • 1974 13e
    Second Division
  • 1975 9e
    Second Division
  • 1976 12e
    Second Division
  • 1977 17e
    Second Division
  • 1978 10e
    Second Division
  • 1979 10e
    Second Division
  • 1980 20e
    Second Division
  • 1981 13e
    Third Division
  • 1982 3e
    Third Division
  • 1983 4e
    Second Division
  • 1984 11e
    Second Division
  • 1985 9e
    Second Division
  • 1986 22e
    Second Division
  • 1987 18e
    Third Division
  • 1988 9e
    Third Division
  • 1989 4e
    Third Division
  • 1990 20e
    Third Division
  • 1991 21e
    Third Division
  • 1992 9e
    Third Division
  • 1993 12e
    Second Division
  • 1994 21e
    Second Division
  • 1995 8e
    Third Division
  • 1996 17e
    Third Division
  • 1997 2e
    Third Division
  • 1998 6e
    Second Division
  • 1999 1e
    Second Division
  • 2000 9e
    First Division
  • 2001 1e
    First Division
  • 2002 13e
    Premier League
  • 2003 14e
    Premier League
  • 2004 9e
    Premier League
  • 2005 13e
    Premier League
  • 2006 12e
    Premier League
  • 2007 16e
    Premier League
  • 2008 17e
    Premier League
  • 2009 7e
    Premier League
  • 2010 12e
    Premier League
  • 2011 8e
    Premier League
  • 2012 9e
    Premier League
  • 2013 12e
    Premier League
  • 2014 19e
    Premier League
  • 2015 17e
    Championship
  • 2016 20e
    Championship
  • 2017 6e
    Championship
  • 2018 3e
    Championship
  • 2019 19e
    Premier League
  • 2020 4e
    Championship
  • 2021 18e
    Premier League
  • 2022 1e
    Championship
  • 2023 10e
    Premier League
  • 2024 13e
    Premier League
  • 2025 11e
    Premier League
  • 2026 11e
    Premier League

ⓘ In 1992 invoering van de Premier League en opheffing van de Fourth Division; in 2004 opheffing van de First, Second en Third Division.

Seizoensresultaten vanaf 1993

Seizoensresultaten 1992-heden
Seizoen № ClubsDivisieDuelsWinstGelijkVerliesDoelsaldoPuntenTsch
1992–19931224Second Division4616171357–55654.736
1993–19942124Second Division4614102250–63524.655
1994–1995822Third Division4216141260–54624.207
1995–19961724Third Division4612171757–63534.191
1996–1997224Third Division462512972–38876.644
1997–1998624Second Division4620101660–43709.018
1998–1999124Second Division46318779–3110111.387
1999–2000924First Division4617161349–416713.076
2000–2001124First Division463011590–3210114.985
2001–20021320Premier League3810141436–444419.550
2002–20031420Premier League381391641–504816.705
2003–2004920Premier League3814101452–465216.342
2004–20051320Premier League381281852–604419.838
2005–20061220Premier League381461848–584820.606
2006–20071620Premier League388151538–603922.279
2007–20081720Premier League388121838–603623.774
2008–2009720Premier League3814111339–345324.340
2009–20101220Premier League3812101639–464623.909
2010–2011820Premier League3811161149–434925.043
2011–2012920Premier League3814101448–515225.293
2012–20131220Premier League3811101750–604325.394
2013–20141920Premier League38952440–853224.977
2014–20151724Championship4614102262–835218.276
2015–20162024Championship4612151966–795117.566
2016–2017624Championship4622141085–578018.498
2017–2018324Championship462513879–468819.896
2018–20191920Premier League38752634–812624.371
2019–2020424Championship4623121164-488115.137
2020–20211820Premier League385132027-5328--
2021–2022124Championship4627910106-439017.774
2022–20231020Premier League381571655-535223.893
2023–20241320Premier League381381755-614724.301

Fulham in Europa

Toelichting op de tabel: #Q = #kwalificatieronde / #voorronde, #R = #ronde, PO = Play-off, Groep (?e) = groepsfase (+ plaats in de groep), Competitie (?e) = competitiefase (+ plaats in de competitie), 1/16 = zestiende finale, 1/8 = achtste finale, 1/4 = kwartfinale, 1/2 = halve finale, TF = troostfinale, F = finale, T/U = Thuis/Uit, BW = Beslissingswedstrijd, W = Wedstrijd, PUC = punten UEFA-coëfficiënten.

Uitslagen vanuit gezichtspunt Fulham FC

Seizoen Competitie Ronde Land Club Totaalscore 1e W 2e W PUC
2002 Intertoto Cup 2R Vlag van Finland FC Haka Valkeakoski 1-10-0 (T)1-1 (U) 0.0
3R Vlag van Griekenland Egaleo FC 2-11-0 (T)1-1 (U)
1/2 Vlag van Frankrijk FC Sochaux 3-01-0 (T)2-0 (U)
F Vlag van Italië Bologna FC 5-32-2 (U)3-1 (T)
2002/03 UEFA Cup 1R Vlag van Kroatië HNK Hajduk Split 3-21-0 (U)2-2 (T) 8.0
2R Vlag van Kroatië GNK Dinamo Zagreb 5-13-0 (U)2-1 (T)
3R Vlag van Duitsland Hertha BSC 1-21-2 (U)0-0 (T)
2009/10Europa League3Q Vlag van LitouwenVėtra Vilnius6-03-0 (U)3-0 (T) 26.0
PO Vlag van Rusland Amkar Perm 3-23-1 (T)0-1 (U)
Groep E Vlag van Bulgarije CSKA Sofia 2-11-1 (U)1-0 (T)
Groep E Vlag van Zwitserland FC Basel 4-21-0 (T)3-2 (U)
Groep E (2e) Vlag van Italië AS Roma 2-31-1 (T)1-2 (U)
2R Vlag van Oekraïne FC Sjachtar Donetsk 3-22-1 (T)1-1 (U)
1/8 Vlag van Italië Juventus FC 5-41-3 (U)4-1 (T)
1/4 Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg 3-12-1 (T)1-0 (U)
1/2 Vlag van Duitsland Hamburger SV 2-10-0 (U)2-1 (T)
F Vlag van Spanje Atlético Madrid 1-21-2 n.v.< Hamburg
2011/12Europa League1Q Vlag van FaeröerNSÍ Runavík3-03-0 (T)0-0 (U) 12.0
2Q Vlag van Noord-Ierland Crusaders FC 7-13-1 (U)4-0 (T)
3Q Vlag van Kroatië RNK Split 2-00-0 (U)2-0 (T)
PO Vlag van Oekraïne Dnipro Dnipropetrovsk 3-13-0 (T)0-1 (U)
Groep K Vlag van Nederland FC Twente 1-21-1 (T)0-1 (U)
Groep K Vlag van Denemarken Odense BK 4-22-0 (U)2-2 (T)
Groep K (3e) Vlag van Polen Wisła Kraków 4-20-1 (U)4-1 (T)
Totaal aantal behaalde punten voor UEFA coëfficiënten: 46.0

Zie ook

Bekende (oud-)Cottagers

Spelers

Zie Lijst van spelers van Fulham FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Trainers

Zie Lijst van trainers van Fulham FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Zie ook

Zie de categorie Fulham FC van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.