In de categorietheorie, een onderdeel van de wiskunde, is een functor een speciaal soort afbeelding tussen categorieën.
Functors werden voor het eerst onderzocht in de algebraïsche topologie, waar algebraïsche objecten (zoals de fundamentaalgroep) worden gekoppeld aan topologische ruimten, en algebraïsche homomorfismen worden gekoppeld aan continue afbeeldingen. Tegenwoordig worden functors in heel de moderne wiskunde gebruikt om verschillende categorieën aan elkaar te relateren. Het woord "functor" werd door wiskundigen geleend van de filosoof Carnap [ Mac Lane, blz. 30]. Carnap gebruikte de term "functor" in relatie tot functies op dezelfde wijze zoals predicaten zich verhouden tot eigenschappen. [Zie Carnap, The Logical Syntax of Language (De logische syntaxis van de taal), blz.13-14, 1937, Routledge & Kegan Paul.] Voor Carnap was een functor, dit in tegenstelling tot het moderne gebruik in de wiskundige categorietheorie, een taalkundige term. Voor categorietheoretici staat een functor voor een bepaald soort functie.
Definitie
Een (covariante) functor is een structuurbehoudende afbeelding tussen categorieën. Een functor
van de categorie
naar de categorie
bestaat uit
- een afbeelding
van de objecten van
naar de objecten van 
- afbeeldingen
tussen de morfismen van elk tweetal objecten
,
van
.
De afbeeldingen tussen de morfismen moeten:
- compatibel zijn met de samenstelling, dus
.
- de identieke morfismen behouden:
.
En contravariante functor (of cofunctor) van
naar
is een functor van de tegenovergestelde categorie
naar
. Equivalent kan een cofunctor beschreven worden als een functor, met dit verschil:
- de afbeeldingen tussen de morfismen gaan van
naar
.
- de compatibiliteit met de samenstelling luidt
.
Een functor
van een categorie naar zich zelf heet endofunctor.
Als
categorieën zijn en
en
co- of contravariante functors, dan is de samenstelling
, die formeel gedefinieerd is door

voor objecten
en Morphismen
, een functor
. De samenstelling
is precies dan covariant, als
en
beide co- of beide contravariant zijn; anders contravariant.