Russell werd geboren als Betty Gale Russell op 21 september1924 in Chicago, als dochter van Gladys Barnet en George Russell. Toen ze tiener was verhuisde het gezin naar de omgeving van Los Angeles. Haar vader was aanvankelijk muzikant, maar werkte later voor Lockheed Corporation. Voordat ze actrice werd, was Russell van plan reclametekenaar te worden.
In 1942 trok haar schoonheid de aandacht van Paramount Pictures en op 18-jarige leeftijd tekende Russell een meerjarig contract bij de studio. Russell zei later: "Plotseling had ik ontzettend veel werk en geen tijd meer voor mezelf. Dat ging tien jaar zo door". Op 19-jarige leeftijd maakte Russell haar filmdebuut in de film Henry Aldrich Gets Glamour (1943).
Gail Russell en haar toekomstige echtgenoot Guy Madison in april 1946
Haar tweede film was Lady in the Dark (1943), waarin ze een kleine rol had tegenover hoofdrolspeelster Ginger Rogers. Regisseur Mitchell Leisen zei daarover later: "Het arme meisje was prachtig, maar ze kreeg hysterische aanvallen zodra de camera begon te draaien. Ze had maar een paar regels tekst, maar het kostte ons bijna twee dagen om die op te nemen".
In 1944 speelde ze een belangrijke rol in The Uninvited. De film was een groot succes, maar Russell kampte nog steeds met een "verlammende vorm van plankenkoorts" die breed in de media werd uitgesmeerd en tegen het einde van de opnames kreeg ze een zenuwinzinking. Russell speelde desondanks de hoofdrol in nog een aantal succesvolle films van Paramount.
Russell trouwde op 1 augustus 1949 met acteur Guy Madison. Zes maanden later gingen ze uit elkaar, maar verzoenden zich dan opnieuw, waarna ze in 1953 opnieuw uit elkaar gingen en in 1954 scheidden.
Tegen 1950 was het algemeen bekend dat ze een alcoholprobleem had. Volgens Yvonne de Carlo nam actrice Helen Walker Russell "onder haar hoede en liet haar kennismaken met de kalmerende werking van wodka" toen ze samen onder contract stonden bij Paramount. Russell dronk al op de set tijdens haar derde film, The Uninvited uit 1944, om haar podiumvrees en gebrek aan zelfvertrouwen te verlichten.
Uiteindelijk verlengde Paramount haar contract niet en ging het met Russell bergaf. In november 1953 moest ze een nacht in de cel doorbrengen nadat ze was gearresteerd wegens rijden onder invloed. In januari 1954 pleitte Russell in een rechtbank in Santa Monica schuldig aan dronkenschap en kreeg ze een boete in plaats van een gevangenisstraf, met de voorwaarde dat ze gedurende twee jaar geen alcoholische dranken zou gebruiken of nachtclubs zou bezoeken. Tijdens dezelfde zitting kreeg ze uitstel voor een andere aanklacht wegens rijden onder invloed. In oktober van datzelfde jaar werd ze in coma opgenomen in een ziekenhuis na een aanval van hepatitis. In februari 1955 reed ze met haar auto tegen een andere auto aan waarin een echtpaar en hun baby zaten. Het echtpaar klaagde haar later aan voor 30.000 dollar en schikte de zaak buiten de rechtbank.
In 1956 keerde Russell terug naar het witte doek in een bijrol naast Randolph Scott in de western Seven Men from Now (1956). De film en Russells acteerprestatie werden geprezen en ze leek klaar voor een comeback.
In april 1957 werd ze echter bewusteloos op de vloer van haar huis aangetroffen en later dat jaar werd ze gefotografeerd nadat ze met haar cabriolet tegen de gevel van een koffiebar was gereden en daarbij een conciërge had verwond. Na een positieve alcoholtest werd Russell gearresteerd en aangeklaagd voor rijden onder invloed. De conciërge klaagde haar aan voor 75.000 dollar. Ze verscheen niet op een zitting en werd thuis bewusteloos aangetroffen als gevolg van alcoholgebruik. Ze kreeg een boete, een voorwaardelijke gevangenisstraf en een proeftijd van drie jaar.
In 1958 speelde ze voor Republic in No Place to Land en vervolgens had ze gastrollen in de televisieseriesThe Rebel en Manhunt. "Ik denk dat er nog steeds veel twijfels over mij bestaan", zei ze in april 1960, "en dat is een van de redenen waarom ik terug wil naar de filmwereld om mensen te bewijzen dat ik een film kan maken. Ik ben nu sterker. De toekomst ziet er veelbelovend uit". In 1961 speelde ze de hoofdrol in de lowbudgetfilmThe Silent Call. Het zou haar laatste film worden.
Russell verhuisde naar een klein appartement, waar ze alleen woonde. Ze hield zich bezig met tekenen en schilderen, probeerde verschillende keren te stoppen met drinken, maar herviel keer op keer. In 1960 kreeg ze een ster op de Hollywood Walk of Fame.
Russell overleed op 26 augustus 1961 in haar appartement in Brentwood op 36-jarige leeftijd aan leverschade ten gevolge van "acuut en chronisch alcoholisme". Ze werd dood aangetroffen door twee buren die zich zorgen maakten omdat ze haar al een paar dagen niet hadden gezien. Naast Russell lag een lege wodkafles en ook de slaapkamer lag bezaaid met lege flessen. Haar laatste rustplaats is het Valhalla Memorial Park in North Hollywood.
(en) Crivello, Kirk(1988).Fallen Angels: The Lives and Untimely Deaths of Fourteen Hollywood Beauties. Citadel Press,'Gail Russell',pp. 19–36.ISBN 0-8065-1096-X.
Verenigde Staten
_1.jpg)
