Geocaching is een spel en vrije tijdsactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een gps-ontvanger of telefoon met deze functie om ergens ter wereld een zogenoemde cache (verstopplaats) te vinden. De organisatie achter geocaching is Groundspeak.
Geocaching werd mogelijk door het uitzetten van de Selective Availability-functie van het Global Positioning System op 1 mei 2000. De eerste gedocumenteerde cache is geplaatst op 3 mei 2000 door Dave Ulmer. De locatie werd bekendgemaakt in de usenet-nieuwsgroup sci.geo.satellite-nav. Op 6 mei 2000 was de cache tweemaal gevonden.
Een cache is gewoonlijk een kleine waterdichte doos, voorzien van een logboek en de "schat". De schat kan ook een dusdanig kleine cache (nano-cache) zijn dat er alleen een logboek in zit. Na het verstoppen van de schat maakt de plaatser via internet de locatie bekend aan andere geocachers. Anderen kunnen bij het vinden van de schat vaak voorwerpen ruilen en/of toevoegen. In de schat is een logboek aanwezig, waarin de vinder zijn naam achter kan laten. Het is de bedoeling dat de vinder op de geocaching-website een log achterlaat, ook als het niet is gelukt de schat te vinden. Er zijn ook applicaties voor verschillende smartphones. Met deze apps is een kaart te zien met alle caches in de omgeving en is er de mogelijkheid om bij het vinden van een cache meteen een log op de website te plaatsen. Dit hoeft men dan niet thuis te doen.
Tijdens cache-evenementen (events) komen geocachers samen om bijvoorbeeld te discussiëren over het geocachen. Na het evenement wordt de eventcache gearchiveerd. Vaak worden speciaal voor het event nieuwe caches gemaakt, die wel blijven liggen. Een bijzonder type event is de Cache In Trash Out-event of cito-event, waarbij deelnemers (zwerf)afval opruimen, of onderhoud aan natuur plegen met een natuurinstantie zoals SBB, NN, landschappen en gemeenten. Een ander soort evenement is de mega-event cache. Bij een mega-event cache wordt hetzelfde gedaan als bij een normaal evenement, maar hier hebben meer dan 500 geocachers zich voor aangemeld. Het grootste type event is een giga-event, waarbij minstens 5000 geocachers zich moeten aanmelden.
Wanneer de "schat" gevonden is, is het niet de bedoeling de exacte ligplaats van de schat te vertellen. Deze locatie moeten de andere geocachers zelf vinden. Vaak staat er wel een hint op de site van de cache. Het is juist de sport dat men een beetje moeite moet doen met het zoeken.
Als de "schat" gevonden is moet men de schat, na het loggen en ruilen, weer op precies dezelfde plek en manier terugleggen, ervoor zorgend dat bij het pakken en terugleggen ervan andere mensen niet zien wat men aan het doen is en waar de schat ligt. Het loggen bestaat uit je nickname in het logboekje te schrijven en op de website van geocaching vermelden dat deze gevonden is. Op deze website kan men opmerkingen noteren zoals de melding dat het logboekje vol of nat is.

Wanneer men coördinaten uitwisselt, is het belangrijk te weten in welk coördinatensysteem de gps-ontvanger de locatie weergeeft. Doorgaans is een gps-ontvanger ingesteld op WGS 84, hetgeen afwijkt van de Nederlandse Bessel-coördinaten of de RD-coördinaten. Het is mogelijk om coördinaten van het ene stelsel naar het andere om te rekenen.
Naast eenvoudige caches, waarbij de gebruiker rechtstreeks op de juiste locatie af kan lopen, zijn er ook veel caches waarvoor eerst een puzzel opgelost moet worden of waarbij eerst een soort speurtocht gelopen moet worden. Er zijn ook eigenaren die hun geocaches zo plaatsen dat hiermee een wandelroute gesuggereerd wordt. Voor veel cachers gaat het daarom nog niet eens zozeer om de cache zelf, maar meer om de tocht en het ontdekken van mooie locaties in de natuur of in steden.
Caches kunnen in de volgende soorten worden onderverdeeld:
Een niet langer bestaand cachetype is de Locationless Cache. Hierbij diende men een specifiek object te zoeken (bijvoorbeeld een straat met een specifieke naam), en de coördinaten van dit object te vermelden in het log. In 2006 werd dit cachetype opgeheven, en werden alle nog bestaande locationless caches van de website verwijderd. Dit type kan niet meer gevonden worden.
Ook zijn er verschillende maten caches. Deze worden verdeeld in een aantal maten:
De caches zijn er in diverse maten, van de grootte van een fietsventiel, of een fotorolletje waar alleen een logboekje in zit, tot een munitiekistje of emmer waar men dan de goodies in zou kunnen vinden. Maar er zijn ook heel creatieve caches die lijken op een steen, schakeldoos of een dennenappel. Van de kleinere caches (nano, micro en small) zijn ook magnetische uitvoeringen populair. En er zijn caches waarbij het openen op zich al een puzzel is.
De schat (of: stash / cache) is een doos waarin zich allerlei voorwerpen bevinden (niet bij alle types caches). De vinder kan zo voorwerpen ruilen en/of toevoegen. Het is niet de bedoeling enkel voorwerpen weg te nemen maar ook iets van (grotere) waarde terug te plaatsen. Wanneer er geen ruimte is voor een schatkist wordt gebruikgemaakt van kleinere doosjes. In zo'n microcache is alleen ruimte voor een logboek.
Naast de onbekende voorwerpen in een schat, zijn er ook voorwerpen die geregistreerd worden. Voorwerpen die geregistreerd worden zijn de Travel Bugs en de geocoin. De geocoin is een speciale penning. Beide type voorwerpen hebben een uniek identificatienummer, waarmee de reis van het voorwerp via internet gevolgd kan worden. De meeste travelbugs en geocoin hebben een bepaald doel meegekregen. Vaak is dat om zo veel mogelijk landen te bezoeken of om naar een bepaalde geocache of plaats te komen. Het is de bedoeling dat een travelbug, nadat hij gevonden is, zo snel mogelijk weer in een andere schat wordt geplaatst. Hierdoor blijft de Travelbug in het spel en kunnen anderen hem ook vinden.
Een ongeregistreerde variatie op de bugs en coins, zijn Geotokens, gelamineerde papieren "munten" die gebruikt worden om te tonen welke caches al zijn bezocht.
Er bestaan verschillende websites waarop mensen geocaches kunnen publiceren. Deze variëren op verschillende manieren, voornamelijk of ze een commercieel doel hebben of vrij toegankelijk zijn.
De eerste website waarop caches werder gepubliceerd werd aangekondigd op 8 mei 2000 door Mike Teague. Op 2 september 2000 e-mailde Jeremy Irish de Mailinglijst van gpsstash waarin hij mededeelde dat hij de domeinnaam geocaching.com had geregistreerd en zijn eigen website was begonnen. Hij kopieerde de caches uit de database van Mike Teague naar zijn eigen. Op 6 september kondigde Mike Teague aan dat Jeremy Irish het publiceren van caches over had genomen. In 2012 had Teague slechts 5 caches gelogd.
De bekendste site is Geocaching.com, eigendom van Groundspeak Inc., die eind 2000 van start ging. Met een wereldwijd ledenbestand en een freemium-bedrijfsmodel beweert de website miljoenen caches en leden te hebben in meer dan 190 landen en op alle zeven continenten, inclusief Antarctica. Verstopplekken en evenementen worden vóór publicatie beoordeeld door vrijwillige regionale cachebeoordelaars. Gratis lidmaatschap geeft gebruikers toegang tot coördinaten, beschrijvingen en logs voor sommige caches; met een betaald abonnement krijgen gebruikers aanvullende zoekhulpmiddelen, de mogelijkheid om grote hoeveelheden cache-informatie in één keer naar hun GPS te downloaden, e-mailmeldingen voor nieuwe caches en toegang tot caches die alleen voor premium-leden zijn. Het Geocaching-hoofdkantoor bevindt zich in de wijk Fremont in Seattle, Washington, in de Verenigde Staten.

Het Opencaching-netwerk verzorgt onafhankelijke, niet-commerciële geocaching-sites, gebaseerd in het land of de regio van de cacher. Het Opencaching-netwerk vermeldt de meeste soorten caches, waaronder traditionele, virtuele, bewegende, multi, quiz, webcam, BIT, gastenboek, USB, evenement en MP3. Het Opencaching Netwerk is minder beperkend dan andere sites en rekent geen kosten voor het gebruik van de sites; de dienst is gemeenschapsgedreven. Sommige (of alle) vermeldingen moeten mogelijk wel of niet worden beoordeeld door gemeenschapsvrijwilligers voordat ze worden gepubliceerd.
Cross-listing is, in tegenstelling tot Geocaching.com, toegestaan—dat wil zeggen dat caches zowel op Opencaching als op bijvoorbeeld Geocaching.com mogen worden aangeboden. Er zijn verder op Opencaching functies om, onder andere:

Elke Opencaching-Node gebruikt een gemeenschappelijke gratis API (genaamd "OKAPI"), waarmee ontwikkelaars applicaties kunnen maken die de inhoud van het Opencaching-netwerk gebruiken.
Het belangrijkste verschil tussen Opencaching en andere aanbieders van caches is dat alle diensten gratis toegankelijk zijn voor de gebruikers. Over het algemeen bieden de meeste geocaching-diensten of websites wel wat basisinformatie gratis aan, maar moeten gebruikers mogelijk betalen voor een premium-lidmaatschap dat toegang geeft tot meer informatie of geavanceerde zoekmogelijkheden. Dit is niet het geval bij opencaching; elke geocache wordt vermeld en is gratis toegankelijk voor iedereen.
Bovendien stellen Opencaching-sites gebruikers in staat om caches te beoordelen en berichten achter te laten. Hierdoor kunnen gebruikers zien wat andere cachers van de cache vinden en het moedigt deelnemers aan om caches van hogere kwaliteit te plaatsen. Het beoordelingssysteem vermindert ook aanzienlijk het probleem van verlaten of onbevredigende caches die nog steeds vermeld staan na herhaalde negatieve opmerkingen of berichten in de cache-logs.
Jaarlijks komen er ruim 10 000 nieuwe Nederlandse caches online en volgens gegevens van begin 2020 zijn er nu ruim 40 000 actieve Nederlandse caches, en internationaal meer dan 2 400 000. Verder zijn er in 2019 al 100 000 geocachers actief in Nederland. Wereldwijd zijn dat er meer dan 6 000 000.
De mascotte van Geocaching.com is Signal the Frog, een antropomorfe kikker met een antenne op zijn hoofd.