Mathieu's schilderijen zijn meestal non-figuratief. Zijn composities werden gecreëerd met snelle penseelstreken. Zijn werk lijkt geïnspireerd door de methode van Japanse kalligrafie die kan worden gekarakteriseerd door meditatie, concentratie, improvisatie en snelheid.
Sinds het begin van zijn openbare carrière is zijn stijl nooit veranderd. Hij voerde in het jaren 1956 een actie uit waarbij hij in het Theâtre Sarah Bernhardt voor een publiek van tweeduizend toeschouwers binnen dertig minuten een vier bij twaalf meter groot doek vulde met kalligrafische tekens, waarbij hij achthonderd tubes verf verbruikte. Het ontstaansproces van zijn werk stond naast het beeldende resultaat op de voorgrond. Hiermee was hij een vertegenwoordiger van de action painting.
In 1959 nam Mathieu met zijn werk deel aan de documenta II in Kassel.
Levensloop
Hij begon met een studie filosofie en literatuur voordat hij zich op eenentwintigjarige leeftijd aan de schilderkunst wijdde. De eerste kunstwerken van Georges Mathieu tonen nog realistische landschappen en portretten, maar geleidelijk ontwikkelde hij een zeer persoonlijke, abstract expressionistische stijl.
In 1947 organiseerde Georges Mathieu met de schilder Camille Bryen een tentoonstelling die tachistische werken liet zien. Mathieu duidde deze stijl als "psychische nonfiguratie" of "lyrische abstractie". De werken staan buiten de formalistische academische tradities. Tot 1951 organiseerde Mathieu verschillende groepstentoonstellingen en hij is een van de eersten in Europa die het belang van de Amerikaanse abstracte expressionisten zoals Jackson Pollock onderkende die met zijn spontane penseelvoering en drippings op vergelijkbare wijze werkte. Georges Mathieu wordt naast Jean Fautrier en Jean Dubuffet gezien als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Franse informele schilderkunst. In de vroege jaren 1960 maakte hij ook sculpturale werken en produceerde ontwerpen voor meubels en wandtapijten.
Georges Mathieu maakte in 1963 met het artikel "Au delà du Tachisme" en andere geschriften naam als kunstbeschouwer.
1980-1982 Monumentale sculptuur voor het sportcomplex van Neuilly (Hauts-de-Seine)
1981-1985 A la France, tapisserie des Gobelins
1982 Signal pour le C.E.S. de Charenton-le-Pont (Val-de-Marne). Célébration du feu, École Nationale Supérieure de Céramique Industrielle de Limoges (Haute-Vienne). La Délivrance d'Orléans par Jeanne d'Arc.
1984 Le Cycle de Saturne (Serie)
1985 Trophée, 7 d'Or, pour la télévision. Le Massacre des 269.
1988 Le Paradis des orages
1989 L'Immortalité ruinée
1991 Rumeur de paradis
Eervolle onderscheidingen
Chevalier de la Légion d'honneur - Ridder in het erelegioen
