Hij was de zoon van CHU-minister Jan Rudolph Slotemaker de Bruine en Cornelia de Jong. Hij was zeer actief in het verzet, met name in de spionagegroep 'de Zwitserse weg'. Na de oorlog werd Slotemaker de Bruine directeur van het wetenschappelijke bureau van de PvdA, met welke partij hij vanwege de Indonesische kwestie brak. Hij fungeerde als buitenlandwoordvoerder van de PSP-fractie en viel de Vietnampolitiek van Luns aan. Slotemaker de Bruine was echter geen wervend spreker en verdween na één periode uit de Kamer.
directeur Wiardi Beckman Stichting, wetenschappelijk bureau SDAP (later PvdA), van juli 1945 tot 21 juni 1947 (nam ontslag vanwege de Indonesië-politiek van de PvdA)
Slotemaker de Bruine was vanaf 1942 betrokken bij de inlichtingenorganisatie "Zwitserse weg", die berichten via Genève en Lissabon naar Londen doorstuurde ten behoeve van de Nederlandse regering in ballingschap
Paul Denekamp, "G.H. Slotemaker de Bruine, in: Onstuimig maar geduldig, Interviews en biografische schetsen uit de geschiedenis van de PSP. (Amsterdam, 1987). ISBN 90-72288-01-7
De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.