| Von Gimborn Arboretum | ||||
|---|---|---|---|---|
Von Gimborn Arboretum Velperengh 13 te Doorn | ||||
| Locatie | ||||
| Locatie | Doorn | |||
| Thema en expositie | ||||
| Thema | Bomentuin | |||
| Status en tijdlijn | ||||
| Opgericht | 1925 | |||
| Personen en statistieken | ||||
| Directeur(s) | Fleur de Beaufort | |||
| Architectuur en huisvesting | ||||
| Architect(en) | Gerard Bleeker (bij oprichting) | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Nederlandse Vereniging van Botanische Tuinen | |||
| Tijdschrift en links | ||||
| https://www.bomenmuseum.nl/ | ||||
| ||||

Het Von Gimborn Arboretum is een bomentuin te Doorn (Utrecht). Het bevindt zich tussen tussen Doorn en Driebergen, zuidelijk van de Driebergse straatweg aan de Vossensteinsesteeg. De ingang is gelegen aan de Velperengh 12 te Doorn.
Het arboretum heeft een oppervlakte van 27 ha, en is in 1925 door Max Th. von Gimborn gesticht. Van 1966 tot 2010 maakte het deel uit van de Botanische Tuinen Universiteit Utrecht. Sinds 1 januari 2010 treedt de Stichting Von Gimborn Arboretum op als beheerder. Van 2010 tot 2022 was Wilbert Hetterscheid directeur.
Het Von Gimborn Arboretum is het levenswerk van de inktfabrikant Max Th. von Gimborn (1872 - 1964), die uit liefhebberij bomen ging verzamelen. Nadat hij in 1907 in Zevenaar een inktfabriek was begonnen, legde hij daar op vijf hectare groot terrein zijn eerste bomenverzameling aan. Dit arboretum bestaat nog steeds: het draagt de naam Gimbornhof. Zijn grote liefde waren de coniferen. Die gedijen over het algemeen op zandgrond beter dan op de klei van Zevenaar. Daarom ging hij op zoek naar een andere plaats om zijn (naald-)bomenverzameling te vestigen. In 1924 kocht hij een terrein van 47 ha aan de Vossensteinsesteeg in Doorn. Hij ging zelf ook in Doorn wonen en gaf tuinarchitect Gerard Bleeker opdracht om een 'park tevens arboretum' te ontwerpen in Engelse landschapsstijl. Aanvankelijk lag het in de bedoeling ook een woonhuis in het park te bouwen, maar dat is er nooit van gekomen. Uiteindelijk werd ook maar 23 van de 47 ha als arboretum ingericht.

Het arboretum ondervond weinig schade ten gevolge van de Tweede Wereldoorlog. Langzamerhand bleek het onderhoud van de collectie echter de krachten van Von Gimborn te boven te gaan. Toen hij in 1964 overleed, waren grote delen van het park enigszins in verval geraakt.
In 1966 kwam het arboretum in bezit van de Universiteit Utrecht. Daarmee werd een tijdperk ingeluid van opknappen, verjongen en vernieuwen. In 1971 werd het arboretum uitgebreid met vier hectare ten behoeve van een eigen kwekerij.
Het arboretum ontving in 1989 een onderscheiding van de International Dendrology Society. In 2000 ontving het ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de Nederlandse Vereniging van Houtagenten een aantal panelen, die op verschillende plaatsen in de tuin staan en informatie verschaffen over de belangrijkste groepen uit de verzameling. In 2005 is begonnen met de aanleg van een nieuw pad, speciaal ten behoeve van gehandicapten.
De Universiteit Utrecht heeft in 2010 het eigendom van het arboretum overgedragen aan de stichting Von Gimborn Arboretum. Deze stichting was in 2009 opgericht om het voortbestaan van het arboretum veilig te stellen.
In 2021 vond het 'Bomenfestival' van Meer Bomen Nu plaats in het arboretum.

De collectie van het Von Gimborn Arboretum neemt in Nederland een bijzondere plek in. Dat geldt in de eerste plaats voor de coniferen, maar ook voor een aantal loofhoutgewassen. Van diverse plantensoorten die in het arboretum voorkomen, is in Nederland geen of hooguit één andere standplaats bekend.
Het Von Gimborn Arboretum is houder van de Nationale Plantencollectie van de volgende families:

Het Von Gimborn Arboretum is ook houder van de Nationale Plantencollecties van de volgende geslachten: