Een van de Guides Joanne: Les environs de ParisEen serie Guides JoanneEen serie Guides Joanne
De Guides Joanne zijn een seriereisgidsen die door Louis Hachette werden uitgegeven als onderdeel van de Bibliothèque des chemins de fer.
De Joanne Guides volgen op de verzameling reisgidsen die Louis Hachette publiceerde, als onderdeel van de Railway Library, opgericht in 1854. Adolphe Joanne, vader van Paul Joanne, was verantwoordelijk voor deze serie die rond 1860 zijn naam kreeg. Hij had zo de referentie van de Franstalige reisgids gecreëerd, die werd geconcurreerd maar niet geëvenaard door zijn rivaal, Karl Baedeker. In 1919 werd de serie Guides Joanne omgedoopt tot de serie Guides Bleus.
De Guides Joanne bevatten verschillende series, die zich onderscheiden door hun formaat en hun dekking, die Frankrijk, Europese landen, het Nabije Oosten en Noord-Afrika omvatten.
Het Verre Oosten werd gedekt door de serie Guides Madrolle van Claudius Madrolle die door Hachette werd uitgegeven in de periode 1906 tot 1935.
Routegidsen
Een Diamentgids, Diamond Guide for the Stranger in Paris
De belangrijkste serie is te herkennen aan de middernachtblauwe percaline omslag en de gouden lettering. Dit is een reeks routegidsen, eerst geschreven in verband met de opening van de spoorlijnen, vervolgens opgesteld volgens een nieuw plan dat overeenkomt met de belangrijkste regio's van het land. Het doel van het bedrijf was om het gehele Franse grondgebied te bestrijken en zowel de toeristische attracties te beschrijven, maar ook een staat van het land op te stellen door natuurlijke hulpbronnen, ambachtelijke en industriële activiteiten en commerciële kansen te beschrijven. Om deze reden zijn deze gidsen door veel buitenlandse bibliotheken overgenomen. Aanvankelijk gepland in 10 delen, de serie omvat maximaal 19 delen, afhankelijk van de indeling van de regio's die evolueren en de verdeling van een gids in verschillende delen die minder volumineus zijn.
Twee delen zijn systematisch gewijd, een aan Parijs, de andere aan de omgeving van Parijs. Heel Frankrijk werd tussen 1861 en 1868 door 10 gidsen gedekt.
De routegidsen bevatten enkele monografieën van de meest prominente badplaatsen en thermale resorts, gidsen die vervolgens in de collectie van Diamantgidsen werden opgenomen.
De serie bleu nuit bevat ook talrijke gidsen voor het buitenland in Europa (Engeland, Duitsland, België en Nederland, Spanje en Portugal), waarvan sommige verschillende delen hebben (Italië, Griekenland, Zwitserland), die verschillende edities hebben met regelmatig bijgewerkte praktische informatie. Een prestigieuze groep is die van gidsen gewijd aan het Oosten: de eerste verscheen in 1861 en komt overeen met de landen van het Ottomaanse Rijk die door langdurige reizigers werden bezocht: Griekenland, Turkije, Syrië, Palestina en Egypte. Deze routes van het Oosten werden ontwikkeld in drie delen, vergezeld van een portfolio van geografische kaarten die een kennispunt uit die tijd vertegenwoordigen. Een deel van de gids over Egypte, Nubië, Abessinië en de Sinaï is een overzicht van de zoektocht naar de bronnen van de Nijl en de verkenning van de regio. Een gids getiteld van Parijs naar Constantinopel komt overeen met de oprichting van de Oriënt-Express en de volumes gewijd aan de Donau- en Balkanstaten.
Algerije, toen een Frans departement, wordt zorgvuldig beschreven en uitgebreid in kaart gebracht.
Diamentgidsen
In 1866 werd een serie op klein formaat gelanceerd: de Diamantgidsen, herkenbaar aan hun verfijnde smaragdgroene omslag. Deze serie neemt de belangrijkste titels van de vorige collectie op, maar in een verkorte vorm: Parijs, Frankrijk in één volume, de meest bezochte Franse regio's (Normandië, Bretagne, Pyreneeën, Dauphiné en Vogezen) en monografieën voor watersteden en badplaatsen. Een gids is gewijd aan de resorts van de latere Côte d'Azur onder de titel Stations d’hiver de la Méditerranée (Winter Resorts van de Middellandse Zee). De meest bezochte landen zoals Italië, Spanje, België en Nederland en Zwitserland zijn ook het onderwerp van een Diamantgids. Deze nemen aan het begin van de eeuw de ondertitel "de drukste wegen" die duidelijk de verandering in houding van toeristen laat zien.
Monografieën in paperback
Guide Joanne Toulouse
Monografieën over badplaatsen werden vanaf 1887 opgenomen in de monografieënreeks. Deze publicaties waren veel eenvoudiger dan de Diamantgidsen en vooral goedkoper, omdat het over het algemeen rode paperbackuitgaven waren. De delen behandelden badplaatsen en kuuroorden, evenals belangrijke Franse en buitenlandse steden, met name die waar nationale, koloniale of wereldtentoonstellingen werden gehouden. Een speciale sectie, meestal vergezeld van een kaart, gaf een overzicht van de tentoonstelling. De paperbackmonografieën werden geleidelijk aan verrijkt met kaarten en plattegronden, gravures en later ook foto's. Het interessegebied werd uitgebreid met toeristische attracties (zoals de Gorges du Tarn) en badplaatsen (zoals de stranden van Bretagne).
Geïllustreerde gidsen
In 1907 werden de geïllustreerde gidsen gecreëerd. Deze nieuwe serie was met name gericht op bezoekers van Parijs, vakantiegangers, met gidsen voor stranden en badplaatsen, en toeristen die met de auto reisden: de Guide des châteaux de la Loire (Gids voor de Kastelen van de Loirevallei) compenseerde het gebrek aan wegwijzers met foto's en pijlen om bestuurders te helpen de weg te vinden. Deze gidsen werden in drie talen uitgegeven, herkenbaar aan de kleur van de omslag: grijsblauw voor Frans, oranje voor Engels en groen voor Duits.
Met uitzondering van de Diamantgidsen, die in een andere vorm opnieuw verschenen, zijn deze series bewaard gebleven in de collectie Guides Bleus (Blauwe Gidsen), die nog steeds bestaat. De collectie Guides Joanne omvat bijna 2000 edities van haar titels.
.jpg)
.jpg)
