Gustav Robert Kirchhoff

Gustav Robert Kirchhoff
Gustav Robert Kirchhoff
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 12 maart 1824
Geboorteplaats Koningsbergen
Overlijdensdatum 17 oktober 1887
Overlijdensplaats Berlijn
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitsland
Academische achtergrond
Alma mater Albertina-universiteit (1842 – 1847), Kneiphof-gymnasium (1842)Bewerken op Wikidata
Proefschrift Ueber den Durchgang eines elektrischen Stromes durch eine Ebene, insbesondere durch eine kreisförmigeBewerken op Wikidata
Promotor Franz Ernst Neumann, Friedrich Julius RichelotBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Natuurkunde
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Royal Society (8 april 1875), Hongaarse Academie van Wetenschappen, Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, American Academy of Arts and Sciences (1870), Russische Academie van Wetenschappen (1862), Pruisische Academie van Wetenschappen, Göttinger Academie van Wetenschappen (1862), Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie (1883), Royal Society of Edinburgh (1868), Turijnse Academie van Wetenschappen (28 december 1884), Accademia dei Lincei (9 juni 1882 – 26 juli 1883), Accademia dei Lincei (26 juli 1883)Bewerken op Wikidata
Gustav Robert Kirchhoff

Gustav Robert Kirchhoff (Koningsbergen, 12 maart 1824 – Berlijn, 17 oktober 1887) was een Duits natuurkundige. Kirchhoff is vooral bekend geworden door een aantal wetten op het gebied van de elektrotechniek, de spectroscopie en straling van zwarte lichamen onder verhitting. Hij gebruikte in 1862 als eerste de term "zwarte-lichaamsstraling" en zowel in de elektrotechniek als in de spectroscopie ontdekte hij concepten die, naar hem vernoemd, de wetten van Kirchhoff heten.

Biografie

Hij werd geboren in Koningsbergen (Pruisen, (nu Kaliningrad in Rusland). Zijn vader was Friedrich Kirchhoff, een advocaat, zijn moeder Johanna Henriette Wittke. Hij studeerde aan de Albertusuniversiteit van Koningsbergen (afgestudeerd in 1847) en huwde Clara Richelot, de dochter van zijn professor wiskunde Friedrich Richelot. Datzelfde jaar verhuisden zij naar Berlijn, waar hij aan de slag kon als privé-leraar. Hij verbleef er tot hij een leerstoel aangeboden kreeg in Breslau (tegenwoordig Wrocław). Hier leerde hij Robert Bunsen kennen die hem in 1854 overtuigde om samen naar Heidelberg te verhuizen waar hij meer dan twintig jaar onderzoekswerk zou verrichten.

Kirchhoff formuleerde zijn spanningswet en stroomwet in 1845, toen hij nog een student was. Zijn stralingswet stamt uit 1859, het bewijs ervoor uit 1861. Datzelfde jaar werd hij, tezamen met Robert Bunsen mede-ontdekker van de scheikundige elementen cesium en rubidium. Dit vloeide voort uit hun gezamenlijke onderzoek van de scheikundige samenstelling van de zon door middel van spectraalpatroon van dat hemellichaam.

Later postuleerde Kirchhoff een drietal empirische wetten aangaande de spectrale compositie van licht uitgestraald door lichtende objecten:

  1. Een hete, vaste stof produceert een continu spectrum.
  2. Een heet gas produceert een spectrum met discrete golflengten, die afhangen van de energieniveaus van de atomen in het gas.
  3. Een hete, vaste stof omgeven door een koel gas (ten opzichte van het object) produceert een semi-continu spectrum, met gaten die afhangen van de energieniveaus van de atomen in het gas.

Deze discrete golflengtes werd later beschreven in het atoommodel van Bohr en nog weer later verklaard door de theorie van de kwantummechanica. In 1877 ontving Kirchhoff de Matteucci Medal.

Kirchhoff overleed in Berlijn op 63-jarige leeftijd.