| Halictus | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||||||
| vrouwtje van Halictus scabiosae | ||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||||||||
| Halictus Latreille, 1804 | ||||||||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||||||||
| Apis quadricincta Fabricius, 1776 | ||||||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||||||
 Halictus op Wikispecies | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Halictus is een geslacht van bijen uit de familie Halictidae of groefbijen, waartoe ook het verwante geslacht Lasioglossum beheert.
De wetenschappelijke naam Halictus is publiceerd in 1804 door Pierre André Latreille. De naam verwijst naar de groef die de vrouwtjes op het achterlijf hebben.
In de bodem maken zu hun nesten, die bestaan uit een aantal "cellen" met daarin stuifmeel en nectar als voeding voor de zich ontwikkelende larven. De bij legt een ei in elke cel en sluit die dan af. Het zijn vaak solitaire dieren, maar ze leven ook eusociaal in kleine tot middelgrote kolonies.
Het is een soortenrijk geslacht met meer dan driehonderd beschreven soorten in een vijftiental ondergeslachten. Halictus komt over de hele wereld voor, voornamelijk in het noordelijk halfrond. In Zuid-Amerika en Afrika zijn slechts enkele soorten bekend. In Nederland zijn elf soorten bekend:
- Halictus compressus
- Halictus confusus (Heidebronsgroefbij)
- Halictus eurygnathus (Holkopgroefbij)
- Halictus langobardicus (Lombardgroefbij)
- Halictus leucaheneus (Zuidelijke bronsgroefbij)
- Halictus maculatus (Blokhoofdgroefbij)
- Halictus quadricinctus (Vierbandgroefbij)
- Halictus rubicundus (Roodpotige groefbij)
- Halictus scabiosae (Breedbandgroefbij)
- Halictus sexcinctus (Zesbandgroefbij)
- Halictus smaragdulus (Emeraldgroefbij)
- Halictus tumulorum (Parkbronsgroefbij)
Het Nederlands soortenregister vermeldt vijftien soorten, met als bijkomende: